บัวลอย

Mon Pleang Carabao25 เม.ย. 2007

เนื้อเพลง

Bua Loy - Mon Pleang Carabao

Written by:Yuenyong Op

 

บัวลอยเขาเป็นชายหนุ่ม

 

ตาเหล่หลังงุ้มเด๋อๆด๋าๆ

 

รูปร่างแม้ไม่โสภา

 

จิตใจล้ำฟ้า

 

ดังสมญาบัวลอย

 

เป็นเพื่อนคุย

 

ยามเพื่อนหว้าเหว่

 

เป็นพ่อครัว

ยามเพื่อนหิวโหย

 

เป็นหมอใหญ่

 

ยามเพื่อนโอดโอย

 

หาหยูกยา

มารักษาบรรเทา

 

บัวลอยถึงวัยเกณฑ์ทหาร

 

พิกลพิการ

 

ยังดีหนึ่งประเภทสอง

 

อาสารับใช้ชาติพี่น้อง

 

หัวใจคับพอง

 

กล้าหาญอดทน

 

เป็นคน หนักเอาเบาสู้

 

อุตส่าห์มานะถ่อมตน

 

ช่วยเหลือเพื่อนๆทุกคน

 

ร่วมแต่ทุกข์สุขไม่สนใจ

 

วันหนึ่งมีเสียงปืนคำราม

 

บัวลอยถูกหาม

 

มาในเปลผ้าใบ

 

ยังละเมอ

 

ห่วงว่าใครเป็นอะไร

 

คือคำพูดสุดท้าย

 

ของชายชื่อบัวลอย

 

ตั้งแต่วันนั้นยันวันนี้

 

แสงตะเกียงริบหรี่

 

ที่บ้านไร่ปลายดอย

 

ไม่มีชายคนที่ชื่อบัวลอย

 

ความเหงาหงอย

 

คอยเข้าปลกคลุม

 

บัวลอยเจ้าเพื่อนยาก

 

ทำไมจากข้าเร็วเกินไป

 

บัวลอยไปอยู่ที่ไหน

 

เคยรู้บ้างไหม

 

โปรดคิดคำนึง ถึงบัวลอย

 

โลกนี้ไม่สมประกอบ

 

เพราะบางคนชอบ

เอาแต่ประโยชน์ส่วนตน

 

โลกนี้ มีสักกี่คน

 

เป็นบัวหลุดพ้น

 

อย่างคนชื่อบัวลอย

 

โลกนี้ ไม่สมประกอบ

 

เพราะบางคนชอบ

 

เอาแต่ประโยชน์ส่วนตน

 

โลกนี้ มีสักกี่คน

 

เป็นบัวหลุดพ้น

ดังคนชื่อบัวลอย

 

***เนื้อเพลงจากที่อื่น***