กอดครั้งสุดท้าย

กอดครั้งสุดท้าย

ของพี่ชายโอบกอดน้องเบาๆ

ได้ซูนภายนอก

ได้บอกได้สั่ง กะพอใจเฮา

บุญบ่สมเจ้า เอาซ่ำนี้กะพอ

กอดเพื่ออำลา

ก่อนวันวิวาห์เขาสิพาเจ้าเข้าหอ

แม่น้องเห็นดี

ลูกเขยเศรษฐีเผิ่นรวยเทิ่งหล่อ

ขอกอดเคลียคลอ

ก่อนสิเป็นของผู้อื่น

คืน คืนนี้ คืนคืนนี้ ขอเป็นของพี่

มื้ออื่นตี๋ เขาสิได้ นางน้องฮ่วมนอน

ก้อนอ่ำล่ำกะสิห่างกันไกล

ไปเป็นของเขาผู้ทุกข์ใจคืออ้าย

เสียดายเด้

เสียดายแก้มนวลนาง

ปากบางๆ เขาคงสิจูบเบิดคืน

นอนเตียงร่วมหอ

เขาคงเชยชมหวานชื่น

คิดแล้วกล้ำกลืน

คิดนำเนื้อเนียนจูนพูน

เหลือใจแหงหลาย

หม่องเฮาเคยบายมื้ออื่นสิถืกเขาซูน

ได้แค่เสียดายโตอ้ายแฮงคิดแฮงสูน

แต่ก็ขอบคุณก่อนไปให้เป็นรางวัล

สุขสันต์สาเด้อนวลน้อง

ไปครองเฮือนสูงหลังใหญ่

ฮักชายบ่สมคาดไว้

บุญอ้ายแม่นบ่สม

ได้เชยชม ดอมดมเพียงกลิ่น

หอมฮีนฮีนหอมแก้มสองปราง

กอดสั่งลานางวันสุดท้ายเออเอ่อ

เสียดายเด้

เสียดายแก้มนวลนาง

ปากบางๆ เขาคงสิจูบเบิดคืน

นอนเตียงร่วมหอ

เขาคงเชยชมหวานชื่น

คิดแล้วกล้ำกลืน

คิดนำเนื้อเนียนจูนพูน

เหลือใจแหงหลาย

หม่องเฮาเคยบายมื้ออื่นสิถืกเขาซูน

ได้แค่เสียดายโตอ้ายแฮงคิดแฮงสูน

แต่ก็ขอบคุณก่อนไปให้เป็นรางวัล

สุขสันต์สาเด้อนวลน้อง

ไปครองเฮือนสูงหลังใหญ่

ฮักชายบ่สมคาดไว้

บุญอ้ายแม่นบ่สม

ได้เชยชม ดอมดมเพียงกลิ่น

หอมฮีนฮีนหอมแก้มสองปราง

กอดสั่งลานางวันสุดท้ายเออเอ่อ