ทุ่งกุลาร้องไห้

ท้องทุ่งแห้งแล้งที่ภาคอีสาน

มีชื่อกล่าวขาน

ทุ่งกุลาร้องไห้

เหลียวสุดขอบฟ้ารำไร

แผ่นดินกว้างใหญ่

แล้งดั่งไฟแผดผลาญ

เขาเล่าไว้เป็นนิทาน

ท้องทุ่งนี้มีช้านาน

ไร่นาแสนกันดาร

แห้งแล้งใจหาย

ครั้งหนึ่งพ่อค้าชาวเผ่ากุลา

เดินดั้นด้นมา

ทุ่งกันดารแสนเหนื่อยหน่าย

ร้อนแดดแผดเผาเจียนตาย

ดั่งทะเลทราย

หาจุดหมายเมื่อยล้า

เห็นขอบฟ้าไกลลิบตา

แสนเหนื่อยเพราะเดินหลงมา

หมดความหวังปัญญา

กอดเข่า ร้องไห้

สาวทุ่งกุลาร้องไห้คนงาม

คงไม่ใจดำให้พี่ชายช้ำใจ

ถึงอยู่อีสานแดนไกล

แห้งแล้งปานใด

น้ำใจใครจะเหมือน

ขอฝากน้ำคำพร่ำเตือน

น้องอย่าแกล้งทำรักเลือน

ให้พี่เหมือนกุลา

ร้องไห้กำสรวล