มะเมี๊ยะ

มะเมี๊ยะเป๋นสาวแม่ก้า

คนพม่าเมืองมะละแมง

งามล้ำเหมือนเดือนส่องแสง

คนมาแย่งหลงฮักสาว

มะเมี๊ยะบ่ยอมฮักไผ

มอบใจ๋ฮื้อหนุ่มเจื้อเจ้า

เป๋นลูกอุปราชท้าวเจียงใหม่

แต่เมื่อเจ้าชายจบก๋านศึกษา

จ๋ำต้องลาจากมะเมี๊ยะไป

เหมือนโดนมีดสับ

ดาบฟันหัวใจ๋

ปลอมเป๋นป้อจายหนีตามมา

เจ้าชายเป๋นราชบุตร

แต่สุดตี้ฮักเป๋นพม่า

ผิดประเพณีสืบมา

ต้องร้างลาแยกทาง

โอะโอ้ก็เมื่อวันนั้น

วันตี้ต้องส่งคืนบ้านนาง

เจ้าชายก็จัดขบวนช้าง

ไปส่งนางคืนทั้งน้ำตา

มะเมี๊ยะตรอมใจ๋อาลัยขื่นขม

ถวายบังคมทูลลา

สยายผมลงเจ๊ดบาทบาทา

ขอลาไปก่อนแล้วจ้าดนี้

เจ้าชายก็ตรอมใจ๋ตาย

มะเมี๊ยะเลยไปบวชชี

ความฮักมักเป๋นเช่นนี้

แลเฮย