สาวนาลืมชาติ

สาวนาลืมชาติ - พรศักดิ์ ส่องแสง

Composed by：SiangSiam

โดนโดนจั๋งกันเทียหนึ่ง

ตกตะลึงนะสวยแท้งามแท้

แต่ก่อนทั้งดำทั้งแหล่

แต่ก่อนทั้งดำทั้งแหล่

เดี๋ยวนี้ใครแหน่เซาแหล่เซาดำ

เดี๋ยวนี้ใครแหน่เซาแหล่เซาดำ

โอยคำนางโอยคำนาง

น้องสาวคำนาง

คำนางกายมาใกล้

กายมาใกล้เห็นผู้ใดคนหนึ่ง

มันคือทรงจังเล็งละเคยได้พบมา

แต่ก่อนนั้นมันคือกำคือดำ

บัดมาเห็นงามขำคือเนี่ยสีไวฟ่าว

ขาวนวลขึ้นพี่ชายยืนพี่ชายมอง

มาคือโอ่คือคลองสะเด้อนางเด้อ

ไปอยู่ไสละน้องมางามน้องผ่องใส

แก้มไป่ไรไปไทมาติ

แก้มปีรีมาคือสีงามเด่น

ผู้ชายเห็นแทบคลั่ง

ใจหม่อยละหมิ่งนำ

ออนซอนเสียจริงน้องสาว

กลับมาบ้านนาเรา

แม่นงเยาว์งามผ่อง

เบิ่งแก้มและเป็นสีอองต่อง

แนวขาเจ้ากะใส่ส้นย่อง

งามกว่าเก่าเป็นกองใส่ย่องฮ่องเดิน

งามกว่าเก่าเป็นกองใส่ย่องฮ่องเดิน

เฉยเมยช้ำทรงคือบ่เอื้ออาว

เฉยเมยช้ำทรงคือบ่เอื้ออาว

โอ้อีสาวดิสโก้ปัดโก่หล่าท่าดี

ตั้งแต่กี้เคยขึ้นขี่หลังควาย

พี่ชายฉวยแขนนาง

ย่างเดินริมทุ่ง

จูนแขนน้องเข้าไปร่มไทรทอง

เอาไก่หย่องข้องใส่

สะเด้นางเอยไฉนจำบ่ได้

จึงไล่ทิ่มหน่ายหนี

ไกลกันเด้เจ้ายูเซกู๊ดบาย

ติดตาข่ายนายพรานช่าวบ่วง

เขาหลอกตั่วหลอกต้ม

ละตกหล่มระวัง

หยั่งไว้แหน่สาวนาสาวป่า

เห็นเงินตราอย่าเซ่อ

สิเจอบั้งอิ่มข้าวหลาม

ฮะฮะแท้หน่อคนสวย

คนงามอย่าเย่อหยิ่งผยอง

คนงามอย่าเย่อหยิ่งผยอง

เดี๋ยวสิน้ำตานอง

แม่เนื้อทองเบิ๋ดท่า

ทุกข์เพิ่มละขมขืนวิญาณ

ยามเขาไม่หัวซาจะบินมาดั่งเดิม

ยามเขาไม่หัวซาจะบินมาดั่งเดิม

เขาชิมเจ้าเขาชิมเจ้า

ยามเมื่อเหี่ยวอับเฉาเขาสิถีบหัวส่ง

สะเด้นางเด้เจ้าผู้ซมผู้หย่อง

อย่าทำซ่าท่าเฉย

บินเบิดเจ้ยบินเบิดเจ้ย

เบิดเจ้ยเจิดจากเวหา

ตกลงมาคอหักชักตายเดี๋ยวนั้น

บ้านเดียวกัน

เคยสัมพันธ์แท้เว้า

แม่นบ่มักบ่เอาอดสาเว้าน่ำแหน่

สะเด้นางเอย

อย่าทำเบิดแท่แร่ว่าตัวแน่กว่าคน

ตอนดั้นด้นตอนดั้นด้น

ดั้นด้นหนีจากทุ่งหลงกรุง

เธอกะคือฝูงกา

อย่าทะนงหลายเด้อน้อง

อย่าทะนงหลายเด้อน้อง