คนพลัดถิ่น

คนพลัดถิ่น - นกแล (Nok Lair)

Written by：วีระศักดิ์ ขุขันธิน/อภิไชย เย็นพูนสุข

เดือนบนฟ้า ก็ดวงเดียวกัน

วันและคืน ก็เหมือนเหมือนกัน

เธอกับฉันเป็นคนทำงาน เป็นคนไกลบ้าน

พลัดถิ่น ต้องทำมา หากิน ตัวเป็นเกลียว

ค่ำคืนนี้ ฉันนอนร้องไห้

ใจนะใจ ใยจึงขี้แย คิดถึงบ้าน

คิดถึงพ่อแม่ ผู้เฒ่า ผู้แก่

ทุกคน ที่ดิ้นรน ทุกข์ทนอยู่ห่างไกล

จากบ้านนอน บ้านนามานานปี

อยากจะมี การงานและเงินใช้จ่าย

มีเก็บออม เอาไว้ก็ไม่มากมาย

เก็บเอาไว้ ส่งกลับไปให้บ้านเรา

เดือนบนฟ้า ก็ดวงเดียวกัน

วันและคืน ก็เหมือนเหมือนกัน

เธอกับฉันเป็นคนทำงาน เป็นคนไกลบ้าน

พลัดถิ่น ต้องทำมา หากิน ตัวเป็นเกลียว

เมื่อชีวิตยังคงลำเค็ญ

เป็นอย่างไร ก็ต้องทนอยู่

มีความหวังให้ยังยืนสู้

อยู่อย่างคนทั่วไป

ด้วยใจเรานั่นคือ คนพลัดถิ่น

ต้องทำมาหากิน ตัวคนเดียว

ต้องทำมาหากิน ตัวคนเดียว