เข็มเล่มสุดท้าย 歌詞
เข็มเล็มสุดท้าย - พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ (Pongthep Kradonchamnan)
Lyrics by:พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ
Composed by:พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ
ให้บ้าให้บอไปเลยดีกว่า
จะได้ไม่จำ
ถ้อยคำตอกย้ำว่าคนไม่ดี
ให้เลอะให้เลือน
ให้ความจำเสื่อม
ให้หมดราศรีให้มันซมซ่อ
ให้มันทรุดโทรม
จะได้ไม่ต้องตามใจ
เขาไปทุกอย่าง
ทั้งที่บางครั้งยังยอมโง่งม
ก็เพราะว่าอยากให้เขา
พอใจไม่จม
ไม่บ่นว่าทน
ทุกข์อยู่กับเรา
เพราะจนเลยโดน
ข่มเหงนินทา
ว่ามันบ้าบอ
เหม็นสาปจริงหนอ
เสื้อผ้าหนวดเครา
ยังเดินวกวน
บนหนทางเก่า
ก้มเก็บเหน็บหนาวแดดฝน
คนหล่นหาย
กระเซอะกระเซิง
ไปตามถนน
คนเดินเก็บเข็ม
อยากได้สักเล่ม
มาเย็บแผลใจ
ให้เข็มทิ่มแทงขึ้นแรงรู้สึก
เจ็บฝันคลานไป
บนถนนบ้าใบ้
จนใจสลายแล้วจึง
จะฝากเข็มเล่มสุดท้ายไว้
ที่บายพาสรัก
หลักกิโลเมตรที่คิดถึง
ใต้สะพานลอย
ข้ามห้วยคำนึง
เมื่อเธอไปถึง
จะได้เย็บแผลใจ
กระเซอะกระเซิง
ไปตามถนน
คนเดินเก็บเข็ม
อยากได้สักเล่ม
มาเย็บแผลใจ
ให้เข็มทิ่มแทงขึ้นแรงรู้สึก
เจ็บฝันคลานไป
บนถนนบ้าใบ้
จนใจสลายแล้วจึง
จะฝากเข็มเล่มสุดท้ายไว้
ที่บายพาสรัก
หลักกิโลเมตรที่คิดถึง
ใต้สะพานลอย
ข้ามห้วยคำนึง
เมื่อเธอไปถึง
จะได้เย็บแผลใจ