สาวนครชัยศรี

บุญน้อมใจพี่ให้มาพบ

ได้ใกล้ชิดโพสพ

สาวนครไชยศรี

พี่อ้างว้างหลงทางพลัดที่

แต่เจ้ามี

น้ำใจให้พี่อาศัย

เพียงขันหนึ่งน้ำจากมือสาว

ต่อชีวิตให้ยาว

เพราะสาวกรองจากใจ

เนตรเจ้าคม

ผมยาวเคลียไหล่

ผิวคล้ำกล่ำไอ

แดดโลมไล้กายสาว

ตางามยามช้อนชำเลืองชาย

วาบหวามมิวาย

ประกายรุ่งดังแสงดาว

นครไชยศรี

ไม่ใช่จะมีล้วนแต่ลูกสาว

ข้าวสารก็ขาว

ส้มโอนั้นเล่าก็หวาน

ไม่สำอางค์สวยอย่างนางฟ้า

แต่เจ้าสวยทีท่า

สวยวาจากล่าวขาน

อยากจุมพิต

ผิวกายที่กร้าน

ไม่หลบลมบ่มพรรณ

ให้เฉิดฉันท์ไฉไล

พี่ปองรักฝังใจ

เสมอไปนะสาวนครไชยศรี