Messenger

Messenger - ปราโมทย์ วิเลปะนะ (Pramote Wilepana)

Written by：Mac Sarun/Po Posayanukul

ดอกไม้ที่เธอได้รับ

กับข้อความที่ได้เห็น

กับยิ้มของเธอแบบนั้น

มันปั่นป่วนในใจ

จากทุกทุกคำว่ารัก

จากทุกคำที่ส่งถึง

ฉันทุกข์เมื่อเธอแอบซึ้ง

ได้แต่เก็บข้างใน

คง อาจจะดี

ถ้ามันเป็นคำที่ฉัน นั้นบอกเอง

ออกจากใจ อย่างที่ฉันคิดไว้

แต่มันเป็นเพียงความรัก ที่ฝากมา

มันเป็นเพียงดอกไม้ ที่ใครวานส่ง

ผ่านทางฉัน ฝากให้เธอไว้

ไม่ได้มาจากฉัน เลยสักนิด

มันเป็นเพียงความรัก ที่ฝากมา

เพียงเป็นความคิดถึง ที่ใครเขา

อยากให้เธอรู้ ฝากให้เธอรับ

ฉันก็แค่เพียงคน ที่ส่งมา

ดอกไม้ที่เธอไม่เห็น

และรักที่เธอไม่รู้

ลึกซึ้งมานานแค่ไหน

ก็ไม่เคยจะบอกไป

เพื่อนคนนึงอย่างฉัน

ก็รู้เป็นได้แค่ไหน

ถึงช้ำจะทำต่อไป

สิ่งที่ใครไหว้วาน

ดี อาจจะดี

ถ้ามันเป็นคำที่ฉัน ได้บอกเอง

ออกจากใจ กับเธอแค่สักครั้ง

แต่มันเป็นเพียงความรัก ที่ฝากมา

มันเป็นเพียงดอกไม้ ที่ใครวานส่ง

ผ่านทางฉัน ฝากให้เธอไว้

ไม่ได้มาจากฉัน เลยสักนิด

มันเป็นเพียงความรัก ที่ฝากมา

เพียงเป็นความคิดถึง ที่ใครเขา

อยากให้เธอรู้ ฝากให้เธอรับ

ฉันก็แค่เพียงคน ที่ส่งมา

อึดอัดจิตใจแค่ไหน

ไม่เคยคงไม่รู้

ทุกนาที อย่างที่มันเป็น

อยู่ตรงนี้

อยากให้เป็นคำที่ฉันได้บอกเอง

ออกจากใจ อย่างที่ฉันคิดไว้

แต่มันเป็นเพียงความรัก ที่ฝากมา

มันเป็นเพียงดอกไม้ ที่ใครวานส่ง

ผ่านทางฉัน ฝากให้เธอไว้

ไม่ได้มาจากฉัน เลยสักนิด

มันเป็นเพียงความรัก ที่ฝากมา

เพียงเป็นความคิดถึง ที่ใครเขา

อยากให้เธอรู้ ฝากให้เธอรับ

ฉันก็แค่เพียงคน ที่ส่งมา