Chicago

ในประวัติศาสตร์วงร็อกท้องถิ่นของสหรัฐอเมริกา Chicago เป็นวงที่ประสบความสำเร็จเป็นอันดับสองรองจาก the Beach Boys (ข้อกล่าวอ้างนี้ยังต้องการการตรวจสอบ) จุดประสงค์แรกเริ่มของการก่อตั้งวงคือการสร้างวงร็อกที่เน้นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องเป่าทองเหลือง ซึ่งในขณะนั้นเป็นแนวคิดที่สร้างสรรค์มาก ดังนั้น Walter Parazaider ผู้เล่นแซ็กโซโฟนและเครื่องเป่าลมไม้, Lee Loughnane ผู้เล่นทรัมเป็ต, Terry Kath ผู้เล่นกีตาร์และนักร้องนำ, Danny Seraphine มือกลอง, James Pankow ผู้เล่นทรอมโบน และ Robert Lamm ผู้เล่นออร์แกนและนักร้อง จึงได้รวมตัวกันเป็นวงดนตรีหกคนนี้ **ข้อมูลเกี่ยวกับศิลปิน** ในช่วงแรก วงไม่มีนักเบส ต่อมาในช่วงปลายปี พ.ศ. 2510 Peter Cetera นักเบสและนักร้อง ได้เข้าร่วมวงจาก the Exceptions ซึ่งเป็นวงคู่แข่ง ภายใต้การแนะนำของ James William Guercio ผู้จัดการและโปรดิวเซอร์ของวง วงได้ตั้งชื่อว่า Chicago Transit Authority (หน่วยงานขนส่งชิคาโก) แต่หลังจากที่หน่วยงานขนส่งชิคาโกตัวจริงได้ยื่นประท้วง วงก็เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันอย่างรวดเร็ว ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2512 วงได้เดินทางไปลอสแอนเจลิสและได้เซ็นสัญญากับ Columbia Records หลังจากนั้นได้บันทึกสตูดิโออัลบั้มชุดแรก "Chicago Transit Authority" ผลลัพธ์คืออัลบั้มเปิดตัวนี้ขายได้ถึง 2 ล้านแผ่น และมี 4 ซิงเกิลที่ติดชาร์ต หลังจากนั้นก็เป็นประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์ต่อเนื่องยาวนานสิบปี วงดนตรีในช่วงแรกมีธรรมเนียมที่เป็นเอกลักษณ์ โดยเริ่มตั้งแต่สตูดิโออัลบั้ม "Chicago" เป็นต้นมา อัลบั้มสตูดิโอส่วนใหญ่ของวงมักจะใช้ปกที่มีโลโก้วงในรูปแบบต่าง ๆ กัน พร้อมกับใช้เลขโรมันเป็นชื่ออัลบั้ม เนื่องจากเลขโรมันอ่านยาก เมื่ออัลบั้มออกมามากขึ้น จึงเปลี่ยนมาใช้เลขอารบิกแทน จนถึงอัลบั้มที่ 26 ในปี พ.ศ. 2542 ดนตรีของ Chicago มีสไตล์ที่ค่อนข้างหลากหลาย ตั้งแต่ฮาร์ดร็อกไปจนถึงป๊อปที่นุ่มนวล ตั้งแต่แจ๊สไปจนถึงคลาสสิก แต่เมื่อเพลง "If You Leave Me Now" ที่แต่งโดย Cetera กลายเป็นเพลงฮิตอันดับ 1 ที่มียอดขายระดับทอง เพลงรักโรแมนติกก็กลายเป็นแนวเพลงประจำตัวของวง ในปี พ.ศ. 2520 วงมีข้อขัดแย้งกับ Guercio ผู้จัดการและโปรดิวเซอร์ และแยกทางกัน ในปีถัดมา (พ.ศ. 2521) Kath ได้เสียชีวิตลงอย่างไม่คาดฝัน ซึ่งทำให้วงเริ่มเข้าสู่ช่วงตกต่ำ แต่ในปี พ.ศ. 2525 วงกลับมาอีกครั้งด้วยเพลงดัง "Hard to Say I'm Sorry" อัลบั้ม "Chicago 16" ก็มียอดขายถึงล้านแผ่น และวงก็ยังคงมีชื่อเสียงโด่งดังได้อีกหลายปี ในปี พ.ศ. 2528 Cetera ได้ออกจากวงเพื่อเริ่มต้นอาชีพเดี่ยว เมื่อเข้าสู่ทศวรรษ 2533 วงก็สูญเสียความน่าสนใจจากผู้ฟังใหม่ ๆ และกลายเป็นวัตถุแห่งความคิดถึงของผู้คน