ฟังเพลงละเมอ

คิดถึงทุกครั้งเมื่อยามตื่น

พูดไปตรงๆแบบไม่มีความหื่น

หมื่นธนบัตรไม่อาจตัดระยะทาง

ให้เราใกล้ชิดกันไม่ให้รักจืดจาง

วางโทรศัพท์แนบกายไว้ทั้งวัน

กันว่าเธอโทรมาจะได้รับสายทัน

ตอนที่ฉันว่างมักจะมาอย่างฉับพลัน

ส่วนวันที่เธอหยุดเหมือนจะทางกลับกัน

มันก็แปลกดีทั้งที่เราก็อยากเจอ

อุปสรรคก็โผล่มาทั้งจากฉันจากเธอ

ความชัดเจนกลายเป็นเพียงฉากเบลอ

จะทำหน้ายังไงดีถ้าวันนึงหากเจอ

ไม่ได้ตั้งใจที่จะผิดสัญญา

แต่หน้าที่การงานมันบังคับฉันมา

โปรดเข้าใจกันเถอะแม่ขวัญตา

มันต้องมีสักวันที่โอกาสหันมา

ไม่ว่าวันเวลาจะนานเท่าไหร่

ระยะทางจะแสนไกล

ใจมันยังเรียกร้องแต่เธอ

ข่มตานอนยังนอนละเมอ

แม้ว่าฟ้าลิขิตจะขีดชีวิตให้เราไม่ได้เจอ

ใจมันยังคิดถึงแต่เธอช่างทรมานเหลือเกิน หัวใจ

กลางคืนช่างเหน็บหนาว

นอนระทมตรอมตรมขื่นขมจมอยู่กับน้ำตา

เคยมีเธอในวันนั้น

ฟังเพลงด้วยกันคิดแล้วมันยังเศร้าใจ

กลางวันก็เหี่ยวเฉานึกถึงวันที่มีเรา

อยู่ๆมันก็มีน้ำตา

ทำแสดงว่า Good day

เพื่อนแซวก็ Ok ทั้งที่จริงไม่ใช่

ฉันวาสนาไม่ดี

ช่วยอธิษฐานให้ฉันสักที

อย่าปล่อยให้ฉันทำเธอต้องรอนาน

อย่าปล่อยให้คนทางนี้ต้องทรมาน

ฉันรู้ว่าเธอก็คงคิด

ถึงช่วงเวลาที่เราได้ใกล้ชิด

จะมีทางไหนให้ฉันได้สักนิด

ที่จะทำให้เราพบกันดังเดิม

ไม่ว่าวันเวลาจะนานเท่าไหร่

ระยะทางจะแสนไกล

ใจมันยังเรียกร้องแต่เธอ

ข่มตานอนยังนอนละเมอ

แม้ว่าฟ้าลิขิตจะขีดชีวิตให้เราไม่ได้เจอ

ใจมันยังคิดถึงแต่เธอช่างทรมานเหลือเกิน หัวใจ

ไม่ว่าวันเวลาจะนานเท่าไหร่

ระยะทางจะแสนไกล

ใจมันยังเรียกร้องแต่เธอ

ข่มตานอนยังนอนละเมอ

แม้ว่าฟ้าลิขิตจะขีดชีวิตให้เราไม่ได้เจอ

ใจมันยังคิดถึงแต่เธอช่างทรมานเหลือเกิน หัวใจ

ความคิดถึงไม่เข้าใครออกใคร

คุณเห็นรอยยิ้มใช่ว่าจะสุขใจ

คุณเห็นน้ำตาใช่ว่าจะเสียใจ

คุณไม่อาจรับรู้ใจคนข้างใน

แต่ความคิดถึงมันไม่อาจมองเห็น

ก็ไม่รู้ว่าพูดเล่นพูดจริงอย่างไร

แต่เพลงนี้มันคือเรื่องจริง

แต่งด้วยความคิดถึงออกมาจากใจ