แม่สาย

Mon Pleang Carabao25 เม.ย. 2007

เนื้อเพลง

Mae Sai - Mon Pleang Carabao

 

ฟากฟ้ายามเย็น

เห็นแสงรำไร

 

อาทิตย์จะลับโลกไป

 

พระจันทร์จะโผล่ขึ้นมา

 

หมู่มวลวิหค

 

เหินลมอยู่กลางเวหา

 

จะหลับคืนสู่ชายคา

 

ชายป่าคือแหล่งพักพิง

 

แต่น้องนางไยไม่เห็นกลับมา

 

จากไปตั้งหลายปีกว่า

 

ท้องนาบ้านเราเหงาจัง

 

ลมหนาวพัดโบก

 

โยกเรือนจนคล้ายจะพัง

 

ผู้เฒ่าตายายลงนั่ง

 

เหม่อรอด้วยใจเลื่อนลอย

 

นก น้อย จากท้องนา ราคาถูก

 

เธอเป็นลูก ที่ถูกพ่อแม่ขายไป

 

กตัญญูบิดา มารดา ปานใด

 

แม่สาย จากเมือง เชียงฮาย

 

ต้องไปสู่สังคมทราม

 

เมื่อรู้สึกตัวก็สายเกินไป

 

หมื่นพันที่เธอผ่านชาย

 

หัวใจเธอจึงเย็นชา

 

สังคมกระหน่ำ

 

ซ้ำสองเธอต้องติดยา

 

ไม่คิดหวนคืนบ้านนา

 

ปรารถนา เพียงยาเมา

 

ผู้เฒ่าล้มป่วย

 

คนช่วยไปบอก

 

เธอจึงจากเมืองบางกอก

 

หวังไปให้ทันเวลา

 

เอายาไปฝาก

 

เอาหมาก เอาพลูเสื้อผ้า

 

แม่สายที่เธอจากมา

 

เหมือนวาจาว่าสายเกินไป

 

นกน้อย กลับมาแค่ทันพระสวด

 

ใครเล่าเจ็บปวด

 

รวดร้าวเท่าสาวเมืองเหนือ

 

สังคมเมืองไทย

 

ใครฟังเขาคงไม่เชื่อ

 

ขายกินหมดแล้วเอื้องเหนือ

ให้กับชายที่อู้บ่จ้าง

 

***เนื้อเพลงจากที่อื่น***