ฟังเพลงทาง (Explicit)

อยู่กับความฝันทุกวันยังเตือนตัวเอง

เชื่อว่าวันนั้นจะมาด้วยตัวกูเอง

ต่อให้ฟ้ามันกำลังสั่นคลอน

ปากบอกเลือกไหล

แต่ยังคงไปไม่ยอม

ไม่ว่าพรุ่งนี้นะ มันจะเป็นอย่างไร

จากประตูนี้ก็ยังต้องไปอีกไกล

อาจจะต้องท้อ

เพราะมันไม่ดีเท่าไหร่

ถึงความมืดหมอง

ก็คงเป็นตอนที่ตาย

ยืนอยู่บนชั้นที่มีแต่ทางยากชน

ใครมองว่ากูสบาย

เมื่อก่อนกูโคตรยากจน

ทุกความลำบาก

เป็นแผลในใจเจ็บปวด

เพียงกายข้าทน

กูเคยฆ่าทุกอย่าง

ยกเว้นแต่ค่าน้ำนม

กูเริ่มจะเกลียดตัวเองขึ้นมา

เมื่อตอน 14

ความภูมิใจตอนเรียน

ไม่ใช่ต้องเพียงทำตัวหนังสือ

แล้วกูต้องได้เกรด 4

แล้วต่อให้วันข้างหน้า

โลกวิชาการจะมีเกรด 10

เงินก็ไม่มีสิทธิมองคนเกรดต่ำ

ว่าเขานั้นผิดนิสัย

วันแรกที่วินิจฉัยจน

กูมีฝันได้สวมสตั๊ด

กูอยากเป็นนักฟุตบอลทีมชาติ

สักวันต้องได้ และเป็นอย่างงั้น

กูสู้กับแดด ฝึกฝนตัวเอง

ไม่เคยกลับใจ ไม่มองกลับหลัง

กูจะเป็น star

ไม่สนสายตาที่มองห่างฉัน

ว่ากูจะกระจอก

วันไหนที่เล่นไม่ดี

ก็ยังมีพ่อมีแม่มาปลอบ

ขอบคุณทุกๆ

อาจารย์ที่เคยอบรม

เคยด่า มาสอน มาบอก

ผ่านไมค์ให้ที

จนกูได้เสื้อทีมชาติมาหอมมากอด

มึงไม่ฝันยังไงก็ได้

แต่มึงต้องฝันมาก่อน

ที่กูต้องเตือนว่าหลับกูเจ็บ

เมื่อตอน 21 กูไม่เคยเจ็บ

กูยังเดินเท้าออกต่างประเทศ

เพราะว่าความฝัน

ของกูยังทำไม่เสร็จ

สุดท้ายไม่ได้วิเศษ

เหมือนลูกคนรวย

มีพ่อมีแม่มากอด

ชีวิตอยู่บนเส้นด้าย

เหมือนปลายกระสุนที่พุ่งเข้ากาย

อยู่กับความฝันทุกวัน

ยังเตือนตัวเอง

เชื่อว่าวันนั้นจะมาด้วยตัวกูเอง

ต่อให้ฟ้ามันกำลังสั่นคลอน

ปากบอกเลือกไหล

แต่ยังคงไปไม่ยอม

ไม่ว่าพรุ่งนี้นะ มันจะเป็นอย่างไร

จากประตูนี้ก็ยังต้องไปอีกไกล

อาจจะต้องท้อ

เพราะมันไม่ดีเท่าไหร่

ถึงความมืดหมอง

ก็คงเป็นตอนที่ตาย

เหนื่อย ออกไประเบียง

แล้วบอกกับใจตัวเอง

ว่ามึงจะทำอะไร

เพราะถ้าไม่เล่นฟุตบอล

ลูกเมียจะมีจะกินยังไง

ได้นั่งและภาวนาขอวอนท้องฟ้า

ให้ช่วยอวยพรเป็นใจ

ชีวิตจะเป็นจะตาย

และหลังจากนี้ก็ขอให้มันเป็นไป

เมื่อปีที่แล้ว จุดเปลี่ยนของกู

คือการที่รู้จักคำว่าเพลง

กูเริ่มจากการได้ฟัง

กูเขียนทำนอง จังหวะ

จนมันได้ตั้งมันเอง

คำศัพท์สุดท้ายที่กูทุ่มเท

และยอมให้ค่าให้มัน

กูอยากไปถึงดวงดาว

แต่ใช่ว่ากูจะขึ้นไปแตะดวงจันทร์

ขอบคุณพี่น้องและแก๊งค์ทั้ง DNY

ที่คอยมาหนุนข้างหลัง

ขอบคุณพวกนายทุกคน

ที่ยอมสละเวลาชีวิตมาช่วยกัน

ตามความฝัน

เวลาที่เดินลำบากก็มีพวกนาย

มาคอยพยุงเป็นขา

ให้เหรียญที่คมเป็นเสียง

จะเปลี่ยนยังไงก็คงไม่กลายเป็นฝา

ขอบคุณทุกภาพ MV

และมีน้องชาย

ที่คอยมาบอกวันนี้เราถ่าย

พรุ่งนี้ผมตัด ไม่เคยจะขัด

และธนบัตรไม่เคยจะมอง

ปล่อยให้มันเป็นเพียงเศษ

กระดาษใบเทา

และสิ่งสุดท้ายอยากจะบอก

ไม่มีใครรู้สึกทุกวันเท่าใจเรา

อยู่กับความฝันทุกวัน

ยังเตือนตัวเอง

เชื่อว่าวันนั้นจะมาด้วยตัวกูเอง

ต่อให้ฟ้ามันกำลังสั่นคลอน

ปากบอกเลือกไหล

แต่ยังคงไปไม่ยอม

ไม่ว่าพรุ่งนี้นะ มันจะเป็นอย่างไร

จากประตูนี้ก็ยังต้องไปอีกไกล

อาจจะต้องท้อ

เพราะมันไม่ดีเท่าไหร่

ถึงความมืดหมอง

ก็คงเป็นตอนที่ตาย