ผู้หนีช้ำ

ต่าย อรทัย17 ส.ค. 2012

เนื้อเพลง

ผู้หนีช้ำ - ต่าย อรทัย

Written by:อ.สุรินทร์ ภาคศิริ/ธีระพงษ์ ศักดิ์แก้ว

 

ช้ำใจ จึงจากอีสานบ้านทุ่ง

 

หนีเข้า เมืองกรุง หนีเรื่องยุ่งๆ

 

ไม่อยากพบเห็น

 

ให้เขาทั้งสอง ครองรัก

สุขสันต์ร่มเย็น

 

เราผู้แพ้ แก่รักเหลือเดน

 

ขอเป็น ผู้ตัดสินใจ

 

รถไฟ เทียบชานชลาบางซื่อ

 

หัวอกเราหรือ เหมือนคนซัดเซ

 

เร่ร่อนเรื่อยไป

 

ป่านนี้เขานั้น คงเข้าเรือนหอสมใจ

 

แต่ตัวเรามายืนร้องไห้

 

ช้ำใจอยู่ที่สถานี

 

ลืมแล้ว ละเน้อ

 

ความช้ำที่บ้าน นาไร่

 

เข้ากรุงมุ่ง ชีวิตใหม่

 

ใครน้อใครที่ จะปรานี

 

สาวนาคนซื่อ แต่หัวใจเดี๋ยวนี้ป่นปี้

 

โปรดจงเมตตานะพี่

ถ้ารักน้องนี้ อย่าได้เปลี่ยนผัน

 

น้ำตา ไหลรินเป็นหยดสุดท้าย

 

รักที่ผ่านไป เขาทำเราได้

เหมือนเป็นความฝัน

 

ลืมแล้วความหลัง

 

รักที่เคยจาบัลย์

 

เจ็บพอแล้วต้องจำไว้มั่น

ไม่มีวันช้ำ อีกแล้ว

 

ลืมแล้วละเน้อ

 

ความช้ำที่บ้านนาไร่

เข้ากรุงมุ่งชีวิตใหม่

ใครน้อใครที่จะปรานี

 

สาวนาคนซื่อ แต่หัวใจ

เดี๋ยวนี้ป่นปี้

 

โปรดจงเมตตานะพี่

 

ถ้ารักน้องนี้ อย่าได้เปลี่ยนผัน

 

น้ำตา ไหลรินเป็นหยดสุดท้าย

 

รักที่ผ่าน ไปเขาทำเราได้

เหมือนเป็นความฝัน

 

ลืมแล้วความหลัง

 

รักที่เคยจาบัลย์

 

เจ็บพอแล้วต้องจำไว้มั่น

 

ไม่มีวันช้ำ อีกแล้ว

 

***เนื้อเพลงจากที่อื่น***