ฟังเพลงกลัวว่าฉันจะไม่เสียใจ x สถานีปลายทาง

กลัวว่าฉันจะไม่เสียใจ x สถานีปลายทาง - PURPEECH

Lyrics by：Sarawooth Suyaket/Saran Maneechot

Composed by：Sarawooth Suyaket

Arranged by：PURPEECH

Produced by：PURPEECH

กลัวว่าวันหนึ่งฉันจะลืมว่าฉัน

เคยรักเธอยังไง

กว่าจะมีความรักที่แทนทุกสิ่ง

เรื่องจริงคือฉันและเธอ

กว่าจะได้มาพบมาเจอ

ต้องใช้เวลาอีกนานเท่าไร

กว่าจะมีคำร้องและท่วงทำนอง

ที่บอกว่ารักมากมาย

กว่าจะคืนดอกไม้ที่ร่วงโรยรา

ต้องใช้น้ำตาอีกแค่ไหน

รักที่มันดูเก่า

แต่เรายังจำได้ดี

ในความทรงจำสีเทาเทา

เฝ้านึกถึงวันที่เราอยู่ด้วยกันตอนนี้

และก่อนจะมีน้ำตา

ฉันยินดีจะตอบแทนหัวใจ

ถ้าได้ยินเสียงที่เธอนั้นบอก

คำว่ารักกัน

กลัวว่าวันหนึ่งฉันจะลืมว่าฉัน

เคยรักเธอยังไง

กลัวว่าวันหนึ่งใจของฉันจะลืม

ว่าเราเคยรักกันมากแค่ไหน

กลัวว่าวันหนึ่งถ้ากลับมา

ไม่ได้พบกันใหม่

กลัวว่าฉันจะไม่เสียใจ

กลัวว่าวันหนึ่งเธอหายไป

ฉันกลัว

เก็บกระเป๋าออกจากบ้าน

แล้วฉันค่อยเดินทางตอนสว่าง

เปิดโทรศัพท์ปลดล็อก

แล้วฉันก็เข้าไปดูที่พยากรณ์อากาศ

ว่าวันนี้ฝนตกไหม

ฉันจะนั่งรถไปหาด

ฉันเคยวาดทุกทุกอย่างเอาไว้

แต่ทำไมมันดันกลับไม่มีเธอในฉาก

ยังมีอีกหลายอย่างที่เธอลิสต์รายการ

เราจะใส่เสื้อคู่ใส่กางเกงลายพราง

ไปในทุกที่ที่เราสองอยากจะไป

แต่เธอกลับไม่อยู่ในสถานีปลายทาง

กลับมาไล่เรื่องราวบางทีฉันคงจะผิด

ไล่เอื้อมดาวคืนที่มืดมนสนิท

ความรู้สึกมากมาย

ที่ใช้อารมณ์ประดิษฐ์

มีเพียงแค่เธออยู่ในอุดมคติ

คิดถึงตอนที่ฉันท้อแล้วมีเธอลูบไหล่

ฉันไม่เคยชินกับรองเท้าคู่ใหม่

แต่ฉันก็พยายามจะเข้าใจ

ว่าความรักมักจะสอน

ให้ฉันโตเป็นผู้ใหญ่

ภาพความทรงจำมันกำลังหยุดนิ่ง

ในขณะที่ตัวฉันยิ่งขุด

กาลเวลามันจะสอนว่าให้ฉันหยุดวิ่ง

มันเป็นเพราะว่าจุดหมายไม่มีที่สิ้นสุด

ยิ่งจำฉันเองก็ยิ่งจุก

เคยมีเธอเป็นที่สุด

กลัวว่าวันหนึ่งฉันจะลืมว่าฉัน

เคยรักเธอยังไง

กลัวว่าวันหนึ่งใจของฉันจะลืม

ว่าเราเคยรักกันมากแค่ไหน

กลัวว่าวันหนึ่งถ้ากลับมา

ไม่ได้พบกันใหม่

กลัวว่าฉันจะไม่เสียใจ

กลัวว่าวันหนึ่งเธอหายไป

ฉันกลัว

มองท้องฟ้าแล้วฉันก็ขอจันทร์

ขอให้ฉันเศร้าเพียงแค่วันสองวัน

หลังจากนั้นขอให้ฉันกลับไป

ย้อนกลับไปในช่วงปีสองพัน

ตอนที่ฉันยังเป็นเด็กยังไม่มีรัก

ตอนนั้นฉันก็ไม่รู้ทำไมดีนัก

ไม่ต้องเจ็บไม่ต้องปวด

ไม่ต้องรวดไม่ต้องร้าว

ไม่ต้องมีพรากไม่ต้องมีพลัด

ก็แค่คนเฮงซวยฉันไม่มีทริก

ไม่ค่อยเติบโตเรื่องวิธีคิด

แล้วเธอจะให้ฉันลืมเธอลงไปได้ยังไง

เพราะว่าฉันเหลือแค่เธออยู่ทั้งชีวิต

งั้นฉันขอให้เธอมีความสุขมากมาก

ฉันจะทำเท่าที่ใจไหว

โปรดจำเอาไว้เธอมีฉันอยู่ข้างข้าง

คอยอยู่ตรงนี้ไม่เคยไปไหน

ละก็นะในตอนนี้

ชีวิตฉันไม่มีความรื่นรมย์

ฉันชอบนั่งเหม่อมองธรรมชาติ

แล้วก็คิดว่าบางทีอยากจะเป็นคลื่นลม

ที่ยังคงเดินทางต่อไป

แม้ท้องนภามันจะเริ่มมืดลง

แล้วฉันก็จะไม่ยอมถอดใจ

เพราะฉันมองว่าความรัก

นั้นคือความซื่อตรง

แม้ว่าความจริงมันจะช่างมืดมน

กลัวว่าฉันจะไม่เสียใจ

กลัวว่าวันหนึ่งเธอหายไป

ฉันกลัว

เพราะฉันมีเธอคนเดียวคือเธอคนเดียว

และจะเป็นเพียงคนเดียว

อยู่เสมอตลอดไป

อยากจะขอให้วันเวลา

ช่วยหยุดหมุนหรือเดินช้าช้า

ให้เธอกับฉันได้ทบทวน

เรื่องระหว่างเราสมควรจบลงใช่ไหม