Johann Sebastian Bach

เกิดในครอบครัวดนตรีที่อยู่กลางประเทศเยอรมนี โยฮัน เซบาสเตียน บาค (Johann Sebastian Bach) แสดงให้เห็นถึงพรสวรรค์ด้านดนตรีที่น่าทึ่งตั้งแต่ยังเยาว์วัย ประสบการณ์ที่เขาได้เดินทางไปตามเมืองต่าง ๆ เช่น อาร์นชทัด (Arnstadt) และไวมา (Weimar) ไม่เพียงแต่ทำให้เขาสะสมเนื้อหาการประพันธ์ที่หลากหลาย แต่ยังทำให้เทคนิคดนตรีที่มีหลายเสียงถึงจุดสุดยอดในมือของเขา ช่วงเวลาที่เขาโลดแล่นอยู่ในโบสถ์และพระราชวังได้ทิ้งร่องรอยทางศิลปะที่ข้ามกาลเวลาให้กับคนรุ่นหลัง ในฐานะที่เป็นผู้สร้างสรรค์ดนตรีในยุคบาโรค บาคได้ยกระดับประเภทดนตรีศาสนาเช่น ออราทอรีโอ (Oratorio) และ มิซซา (Missa) ไปสู่ระดับใหม่ เขาได้สร้างสรรค์ด้วยการผสมผสานความเข้มงวดในแบบเยอรมัน ความไพเราะในแบบอิตาเลียน และความหรูหราในแบบฝรั่งเศสเข้าด้วยกัน การสนทนาด้วยเครื่องดนตรีอันละเอียดใน "คอนแชร์โตแบรนเดนบูร์ก" (Brandenburg Concertos) และความงามทางคณิตศาสตร์ที่แน่นหนาใน "เดอะเวลล์-เทมเพอร์ด์ คลาเวียร์" (Well-Tempered Clavier) ยังคงเป็นคลาสสิกที่สำคัญในสถาบันดนตรีจนถึงปัจจุบัน ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสไตล์ในยุคของเขา แต่ปริมาณงานประพันธ์อันมากมายของเขาได้สร้างพื้นฐานที่มั่นคงให้กับดนตรีตะวันตก อย่างไรก็ตามโชคชะตาได้ทดสอบความสามารถของอัจฉริยะผู้นี้อย่างโหดร้าย ผลงานของเขาได้รับการเผยแพร่ในวงแคบในขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่ จนกระทั่งโมซาร์ท (Mozart) และเบโธเฟน (Beethoven) ยกย่องบาค ทำให้ประวัติศาสตร์ดนตรีเริ่มตื่นขึ้นอย่างช้า ๆ เบโธเฟนเคยกล่าวว่า "เขาไม่ใช่ลำธาร แต่เป็นมหาสมุทร" ซึ่งเป็นเสียงสะท้อนของนักดนตรีในยุคถัดมา การรู้จักกันข้ามกาลเวลาเช่นนี้เปรียบเสมือนดวงดาวที่ส่องสว่างให้กับสมบัติที่ถูกเก็บซ่อน ผ่านไปหนึ่งศตวรรษแห่งความเงียบเหงา เมนเดลส์โซน (Mendelssohn) ได้เป็นผู้ควบคุม "มัทไธอุส-แพสซิออน" (St. Matthew Passion) ในปี ๒๓๗๒ ทำให้โลกได้ยินแสงสว่างอันเจิดจรัสของบาค ในปี ๒๕๔๘ สถานีโทรทัศน์เยอรมันช่อง ๒ ได้จัดอันดับ "คนเยอรมันที่ยิ่งใหญ่ที่สุด" และบาคติดอันดับที่ ๖ ผลรางวัลนี้ไม่เพียงแต่เป็นการรับรองความสำเร็จทางศิลปะของเขา แต่ยังยืนยันคำทำนายที่ว่า "ดนตรีที่ยิ่งใหญ่จริง ๆ จะต้องก่อให้เกิดเสียงสะท้อนอันเป็นนิรันดร์ในกระแสแห่งเวลา"