Bon Iver & St. Vincent

ในจักรวาลดนตรีอันกว้างใหญ่ Bon Iver เปรียบเสมือนดาวที่เต็มไปด้วยความเป็นกวี สร้างชีวิตชีวาอันลึกซึ้งและเคลื่อนไหวให้กับวงการเพลงฟอล์กอิสระในสหรัฐอเมริกา โครงการดนตรีที่ Justin Vernon ลงแรงสร้างสรรค์นี้ไม่เพียงเป็นภาชนะสำหรับความรู้สึกส่วนตัว แต่ยังเป็นผลลัพธ์ของการทำงานร่วมกันของทีม ซึ่งได้ส่องสว่างในวงการเพลงด้วยท่าทางศิลปะที่เป็นเอกลักษณ์เสมอมา ทีมหลัก Justin Vernon และสมาชิก Mike Noyce, Sean Carey ได้ทำงานร่วมกันอย่างลงตัว สร้างพันธุกรรมทางดนตรีที่ไม่สามารถทำซ้ำได้ของ Bon Iver ความสามารถอันเป็นเอกลักษณ์ของทั้งสามคนได้ผสมผสานกัน รักษาความเฉิดฉายของแต่ละบุคคล ในขณะเดียวกันก็รวมเป็นพลังการสร้างสรรค์ของส่วนรวมที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น ทำให้ทุกการเต้นของโน้ตเต็มไปด้วยมิติและความประหลาดใจ ชื่อวง Bon Iver มาจากการดัดแปลงอย่างอ่อนโยนของคำภาษาฝรั่งเศส “bon hiver” ซึ่งหมายถึง “ฤดูหนาวที่ดี” การตั้งชื่อที่เต็มไปด้วยภาพนี้ สะท้อนถึงพื้นฐานด้านความงามที่เงียบสงบ เยือกเย็น และโศกเศร้าในดนตรีของพวกเขาได้อย่างเหมาะสม ผลงานของพวกเขาเปรียบเสมือนเกล็ดน้ำค้างแข็งที่เกาะตัวในเช้าวันฤดูหนาว มักจะเผยให้เห็นประกายแสงอันอบอุ่นที่ทำให้ใจสั่นสะท้านท่ามกลางความเยือกเย็น ผลงานอัลบั้มแรก "For Emma, Forever Ago" ที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างโดดเด่นในปี 2550 เปรียบเสมือนอุกกาบาตที่ตกลงสู่ผืนน้ำในทะเลสาบที่สงบ สร้างคลื่นกระเพื่อมในวงการดนตรีอิสระ อัลบั้มที่เกิดขึ้นในกระท่อมในรัฐวิสคอนซินนี้ ใช้ความเข้มข้นทางอารมณ์ที่จริงใจและความงามของการเรียบง่ายในการจัดเรียง ไม่เพียงแต่ติดอันดับในรายชื่ออัลบั้มที่ดีที่สุดประจำปีจากสื่อดนตรีหลายแห่ง แต่ยังได้เข้าสู่รายชื่ออัลบั้มที่ดีที่สุดประจำปีจากสื่อมากกว่าสิบแห่งได้อย่างแข็งแกร่ง สร้างมาตรฐานใหม่ให้กับดนตรีฟอล์กอิสระ ในปี 2555 Bon Iver ได้พบกับช่วงเวลาที่เปล่งประกาย อัลบั้มชื่อเดียวกัน "Bon Iver" ด้วยสุนทรียภาพทางศิลปะที่ลึกซึ้งดุจกล้วยไม้ในหุบเขาเร้นลับ คว้ารางวัล "Best Alternative Music Album" ในงานประกาศผลรางวัลแกรมมี่ ครั้งที่ 54 เพลงนำ "Holocene" ที่ Justin Vernon ถ่ายทอดด้วยเสียงร้องอันไพเราะดุจทิพย์ที่ผสมผสานทั้งความรู้สึกแตกสลายและความโปร่งใส ประกอบกับการเรียบเรียงเครื่องดนตรีที่ราวกับมีหมอกหนา ทำให้สร้างประวัติการณ์การสตรีมที่มีผู้ฟังเกินหนึ่งร้อยล้านครั้งบนแพลตฟอร์มทั่วโลก กลายเป็นเพลงสวดจิตวิญญาณที่ข้ามยุคสมัย จากเวทีเทศกาลดนตรีระดับโลกอย่างโคเชลลาไปจนถึงแกลสตันเบอรี Bon Iver ใช้การแสดงสดสร้างสรรค์พื้นที่ศิลปะที่ดื่มด่ำ โครงสร้างทางอารมณ์ที่ปรากฏให้เห็นลางๆ ในเวอร์ชันสตูดิโอ เมื่อถูกกระตุ้นด้วยการด้นสดในการแสดงสด ก็ได้แปรเปลี่ยนเป็นพายุเสียงที่กระทบจิตวิญญาณอย่างจัง ทุกครั้งที่เสียงนำของ "Skinny Love" ดังขึ้น ช่วงเวลาที่ผู้ชมหลายหมื่นคนต่างกลั้นหายใจและจดจ่อ ต่างก็เป็นประจักษ์พยานถึงเสน่ห์อันเป็นนิรันดร์ของตำนานดนตรีนี้