White Lion

White Lion วงดนตรีที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2525 โดยมีสมาชิก 4 คน วงดนตรีเฮฟวี่เมทัลที่มีชื่อเสียงในด้านรูปลักษณ์และดนตรีที่หรูหรานี้มักจะให้ความรู้สึกที่อ่อนช้อยแต่ขาดความแข็งแกร่ง แต่เหมือนกับชื่อของพวกเขา สิงโตขาวเป็นความผิดปกติ วงดนตรี White Lion ก็เหมือนเป็น “คนแปลกหน้า” ในวงการเฮฟวี่เมทัล น่าจะเริ่มต้นจากปี พ.ศ. 2525 เมื่อ Mike Tramp ย้ายจากสเปนมาอยู่ที่ซานตาโมนิกา ก่อนหน้านั้นเขาอาศัยอยู่ในเดนมาร์ก และเมื่อเขาอายุ 18 ปี เขาก็มาที่สเปนและใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น 3 ปี ในซานตาโมนิกา เขาได้พบกับนักกีตาร์ Vito Bratta และด้วยความรักในดนตรี ทั้งสองคนจึงได้ร่วมมือกัน และเมื่อมือเบส Felix Robinson และมือกลอง Nicky Capozzi เข้าร่วมกัน เรื่องราวนี้ก็เริ่มต้นขึ้น โดยมีชื่อว่า White Lion เด็กหนุ่มทั้งสี่คนได้สร้างสรรค์เพลงที่ยอดเยี่ยมมากมาย แต่พวกเขายังต้องการสัญญาเพื่อดูแลชีวิตของวงดนตรี พวกเขาหาวิธีจนกระทั่งเซ็นสัญญากับ Elektra หลังจากเซ็นสัญญา เด็กหนุ่มทั้งสี่คนก็เดินทางไปอย่างมีความสุขที่แฟรงค์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนีเพื่อบันทึกอัลบั้มแรกของวง - "Fight To Survive" แต่สิ่งต่าง ๆ กลับไม่ราบรื่นเพราะเวลาที่ใช้ในการสร้างสรรค์อัลบั้มใช้เวลามากกว่าที่คาดการณ์ไว้ บริษัทแผ่นเสียงไม่พอใจวงดนตรีอย่างมาก และวงเกือบจะถูกไล่ออก ถูกทอดทิ้งอยู่ในมุมหนึ่งของบริษัทแผ่นเสียงโดยไม่มีใครเหลียวแล แน่นอนว่าในที่สุดเด็กหนุ่มทั้งสี่คนที่ผ่านช่วงเวลาจากสวรรค์สู่ขุมนรกก็สามารถทำอัลบั้มนี้เสร็จสิ้น อัลบั้ม "Fight To Survive" ถูกปล่อยออกมาในญี่ปุ่นก่อน และอัลบั้มขายได้เร็วมากจนมียอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำ ในยุโรปก็ประสบความสำเร็จเช่นกัน ความสำเร็จของ "Fight To Survive" ทำให้ White Lion ได้รับความสนใจจากบริษัทแผ่นเสียงในสหรัฐอเมริกามากขึ้น ในที่สุด White Lion ก็ได้เซ็นสัญญากับบริษัท Atlantic แต่ในขณะนั้นสัญญากับ Elektra ยังคงมีผลบังคับใช้ ซึ่งเป็นผลเสียอย่างมากต่อการพัฒนาของวงในอีกหลายปีข้างหน้า ในช่วงเวลาที่ “มืดมน” นี้ มีการเปลี่ยนแปลงในสมาชิกของ White Lion โดยมือเบสเปลี่ยนเป็น James Lomenzo (เขาเป็นพี่ชายของ Dan Spitz นักกีตาร์จากวงเฮฟวี่เมทัลชื่อดังอีกวงคือ Anthrax) และมือกลองก็เปลี่ยนเป็น Greg D'Angelo จากวง Anthrax การเข้ามาของสมาชิกใหม่ทำให้วงได้รับพลังงานใหม่ White Lion ด้วยไลน์อัปใหม่ได้ออกอัลบั้ม "Pride" ในปี พ.ศ. 2530 "Pride" เป็นอัลบั้มที่เต็มไปด้วยพลัง โดยมีการตีกลองที่เต็มไปด้วยพลังจาก Greg D'Angelo และการเล่นกีตาร์ที่ทรงพลังจาก Vito Bratta ช่างน่าตื่นเต้นเหลือเกิน ปิดท้ายอัลบั้มด้วยเพลงที่มีการใช้กีตาร์อะคูสติกเพียงอย่างเดียว ซึ่งเป็นเพลงที่อ่อนโยนอย่างยิ่ง - "When The Children Cry" ซึ่งเป็นเพลงเกี่ยวกับการต่อต้านสงคราม และกลายเป็นซิงเกิลที่มีชื่อเสียงที่สุดของ White Lion อัลบั้ม "Pride" ได้รับการตอบรับที่ดีมาก ในระหว่างการทัวร์ มีบทความเกี่ยวกับ White Lion ตีพิมพ์ในนิตยสารต่าง ๆ มากมาย การทัวร์สิ้นสุดในเดือนพฤศจิกายนปีถัดมา และวงกลับไปที่สตูดิโอเพื่อบันทึกอัลบั้มใหม่ ในปี พ.ศ. 2532 White Lion ปล่อยอัลบั้มใหม่ "Big Game" หลังจากปล่อยอัลบั้ม อัลบั้มก็ขึ้นสู่อันดับสูงในชาร์ตทันที เพลง "Living On The Edge", "Goin' Home Tonight" และเพลงคัฟเวอร์ "Radar Love" ล้วนเป็นเพลงที่ยอดเยี่ยม เนื่องจากเพลง "When The Children Cry" ในอัลบั้มก่อนหน้านั้นได้รับความนิยมมาก เพลง "Cry For Freedom", "Broken Home" และเพลงอื่น ๆ ในอัลบั้มใหม่ก็เขียนขึ้นตามสไตล์ของ "When The Children Cry" หลังจากการทัวร์รอบใหม่สิ้นสุด สมาชิกวงได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อลงบันทึกอัลบั้มใหม่ โดยครั้งนี้พวกเขาได้เชิญ Richie Zito (ผู้ผลิตอัลบั้ม "Native Tongue" ของ Poison ในปี พ.ศ. 2536) มาเป็นโปรดิวเซอร์ ในปี พ.ศ. 2534 อัลบั้ม "Mane Attraction" เปิดตัว และอัลบั้มนี้ก็ทำให้ White Lion กลับมาติดอันดับหนึ่งในชาร์ตได้อีกครั้ง เพลงเปิดตัวเป็นเพลงที่ยาวกว่าแปดนาที "Lights And Thunder" ในเพลงนี้ Vito Bratta ได้แสดงการเล่นกีตาร์ได้อย่างสุดฝีมือ น่าเสียดายที่การทัวร์ที่ทำเพื่อ "Mane Attraction" กลายเป็นการแสดงครั้งสุดท้ายที่เด็กหนุ่มทั้งสี่คนได้อยู่ด้วยกัน ในระหว่างการแสดง James Lomenzo และ Greg D'Angelo ได้ออกจาก White Lion ทำให้วงต้องหามือเบส Tommy T-Bone Caradonna และมือกลอง Jimmy De Grasso มาทดแทนชั่วคราว แต่สิ่งนี้ก็ไม่สามารถแก้ไขปัญหาพื้นฐานของ White Lion ได้ ในเวลาต่อมาไม่นาน White Lion ก็ได้ยุบวง นักร้องนำ Mike Tramp หลังจากนั้นเริ่มต้นอาชีพเดี่ยวของเขา เขาได้ปล่อยอัลบั้มเดี่ยว "Capricorn" ในปี พ.ศ. 2541 แต่การตอบรับจากอัลบั้มนี้ชัดเจนว่าไม่สามารถเปรียบเทียบกับอัลบั้มที่ได้รับความนิยมสูงในสมัย White Lion ได้