Poppy

เมื่อ Moriah Rose Pereira ซึ่งเกิดในบอสตันในปี พ.ศ. 2538 เริ่มต้นการทดลองทางศิลปะในปี พ.ศ. 2557 ด้วยภาพลักษณ์ "That Poppy" เธอได้เติมเต็มวัฒนธรรมป๊อปด้วยยีนที่เหนือจริง เส้นผมสีเงินที่เป็นเอกลักษณ์ ลักษณะการกระพริบตาอย่างกลไก และบทพูดในรูปแบบ AI ได้สร้างตัวตนอันลึกลับที่อยู่กึ่งกลางระหว่างมนุษย์และปัญญาประดิษฐ์ใน YouTube ผลงานภาพที่เต็มไปด้วยความล้ำสมัยเหล่านี้ทำให้จำนวนผู้ติดตามในช่องของเธอทะลุ 2.8 ล้านคน "Rolling Stone" ยังได้ให้ความเห็นว่าเธอ "ได้แสดงภาพของการอยู่ร่วมกันระหว่างมนุษย์กับอัลกอริทึมล่วงหน้าไปสิบปี" ซึ่งเป็นการฉีกรอยแยกทางปรัชญาศิลปะออกในท่ามกลางคลื่นดิจิทัล เมื่อเธอขยายขอบเขตการสร้างสรรค์ไปยังด้านดนตรี เสียงอึกทึกของอินดัสเทรียลเมทัลและเนื้อสัมผัสหวานของ J-pop ได้เกิดปฏิกิริยาเคมีที่น่ามหัศจรรย์ในผลงานของเธอ อัลบั้มแรกในปี พ.ศ. 2560 "Poppy.Computer" ได้สร้างเสียงฮือฮาในแนวบับเบิลกัมแทร็ป จนติดอันดับที่ห้าในชาร์ตอัลบั้มอิเล็กทรอนิกส์ของ Billboard และในอีกสามปีต่อมา เพลงหลักจากอัลบั้มที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ "I Disagree" อย่าง "Bloodmoney" ยังสามารถติดอยู่ใน Top 10 ของ Billboard Mainstream Rock Chart ติดต่อกันถึง 7 สัปดาห์ และได้รับคำชื่นชมจาก "Metal Hammer" ว่าเป็น "ผลงานป๊อปเมทัลข้ามสายที่สร้างความปั่นป่วนที่สุดแห่งปี" ศิลปินแนวหน้าผู้นี้ยังคงนำเสนอการปฏิวัติทางภาพในการแสดงบนเวทีอยู่เสมอ การแสดงบัลเลต์พังก์อุตสาหกรรมที่ใช้แขนกลไฮดรอลิกในเทศกาล Coachella และการแสดงสไตล์บุคลิกแตกแยกที่นำเสนอผ่านเทคโนโลยีภาพโฮโลแกรมในคอนเสิร์ตที่โตเกียว ได้ยกระดับทุกการแสดงให้เป็นพิธีกรรมแห่งอนาคต "NME" มอบฉายา "นางเอกหนังสยองขวัญป๊อปแห่งศตวรรษที่ 21" ให้กับเธอ ซึ่งเป็นการสรุปความขัดแย้งที่รวมเป็นหนึ่งของความมืดมิดและความหวานในผลงานของเธอได้อย่างเหมาะสม ในภูมิทัศน์ผู้ฟังที่สร้างขึ้นจากคนรุ่น Z ที่ชื่นชอบวัฒนธรรมเสมือนจริงและแฟนเพลงโลหะรุ่นเก่า Poppy ยังคงทำลายข้อจำกัดทางประเภทดนตรีด้วยผลงานอย่าง "Flux" "The Guardian" ได้จับภาพเสน่ห์อันขัดแย้งนี้ได้อย่างแม่นยำว่า "เมื่อจังหวะอิเล็กทรอนิกส์ของ 初音未来 สอดประสานกับพลังการร็อกของ 玛丽莲·曼森 ในดนตรีของเธอ คุณจะพบว่าอนาคตของป๊อปได้ถูกหล่อหลอมขึ้นใหม่ตรงหน้าคุณแล้ว" ความคิดสร้างสรรค์ที่ข้ามกำแพงมิติแบบนี้ กำลังหล่อหลอมแผนที่พันธุกรรมทางดนตรีร่วมสมัยขึ้นใหม่