Jakob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy

ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ปี ๒๓๕๒ ประเทศเยอรมนีได้ถือกำเนิดดวงดาวที่เจิดจรัสในประวัติศาสตร์ดนตรี — 雅各布・路德维希・费利克斯・门德尔松・巴托尔迪 อัจฉริยะผู้นี้เป็นที่รู้จักกันในนาม 费利克斯・门德尔松 ซึ่งผู้คนต่างเรียกขานด้วยความคุ้นเคย เขาคือปรมาจารย์ทางดนตรีผู้เปี่ยมด้วยความสามารถหลากหลาย ทั้งนักประพันธ์เพลง นักเปียโน นักออร์แกน และวาทยกร ได้รังสรรค์บทเพลงอมตะที่อยู่เหนือกาลเวลาในยุคโรแมนติกตอนต้นของเยอรมนี บทเพลงของเขาครอบคลุมหลากหลายสาขาเสมือนดวงดาว ทั้งซิมโฟนี คอนแชร์โต และดนตรีเปียโน ผลงานอย่างอุปรากร "仲夏夜之梦" และดนตรีประกอบ (ซึ่งรวมถึง "婚礼进行曲") มีความมีชีวิตชีวาเสมือนเทพนิยาย ร่วมกับ ซิมโฟนี "意大利" และ ซิมโฟนี "苏格兰" ได้ร่วมกันสร้างสรรค์อนุสรณ์สถานแห่งยุคโรแมนติก ออราทอริโอ "圣保罗" และ "以利亚" ถ่ายทอดปรัชญาศาสนาที่ลึกซึ้ง ในขณะที่บทเพลง "无言歌" ด้วยภาษาเปียโนเดี่ยวอันบริสุทธิ์ ได้กลายเป็นผลงานเปียโนเดี่ยวที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา ตั้งแต่อุปรากร "赫布里底群岛" ไปจนถึงคอนแชร์โตไวโอลิน โน้ตเพลงของเขายังคงเปี่ยมด้วยความสละสลวยราวบทกวีและความหลงใหล สายเลือดแห่งตระกูล 门德尔松 เปี่ยมด้วยพรสวรรค์ด้านปัญญาและศิลปะ ปู่ของเขา 摩西・门德尔松 ในฐานะนักปรัชญาชาวยิว ได้วางรากฐานทางจิตวิญญาณอันแข็งแกร่งให้กับครอบครัว เมื่อเขาอายุเจ็ดปีได้รับบัพติสมาเป็นคริสเตียนสายปฏิรูป ภายใต้การดูแลของพ่อแม่ พรสวรรค์ทางดนตรีของเขาก็ได้รับการบ่มเพาะให้เติบโตอย่างเป็นธรรมชาติ พี่สาวของเขา 范妮・门德尔松 ก็เปี่ยมด้วยพรสวรรค์ในการสร้างสรรค์เช่นกัน ผลงาน "复活节奏鸣曲" ที่เธอประพันธ์นั้นต้องเผชิญกับความยากลำบากจากการสูญหายและการเข้าใจผิด จนกระทั่งในทศวรรษ ๒๕๑๐ จึงได้กลับมาเป็นที่รู้จักอีกครั้ง ความผูกพันทางศิลปะระหว่างพี่น้องคู่นี้ได้เพิ่มเติมความอบอุ่นให้แก่หน้าประวัติศาสตร์ ในปี ๒๓๗๒ การนำแสดง "马太受难曲" ของ 巴赫 ที่เขากำกับนั้น ถือเป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ ที่จุดประกายความสนใจในดนตรีของ 巴赫 ขึ้นมาอีกครั้งราวกับเปลวไฟ หลังจากนั้น เขาได้ออกตระเวนแสดงในยุโรปในฐานะนักประพันธ์เพลง วาทยกร และนักเดี่ยว โดยเฉพาะการเดินทางไปอังกฤษถึงสิบครั้ง ซึ่งกลายเป็นช่วงเวลาที่โดดเด่นในอาชีพศิลปินของเขา และมีผลงานสำคัญหลายชิ้นที่ได้เปิดตัวในช่วงนี้ เมื่อเผชิญกับกระแสแห่งการปฏิวัติที่ริเริ่มโดยนักประพันธ์เพลงผู้กล้าหาญกว่าอย่าง 李斯特 และ 瓦格纳 รสนิยมทางดนตรีของ 门德尔松 ดูเหมือนจะค่อนข้างอนุรักษ์นิยม วิทยาลัยดนตรีไลพ์ซิกที่เขาก่อตั้งขึ้นได้กลายเป็นป้อมปราการในการรักษาดนตรีแบบดั้งเดิม โดยยืนหยัดในแนวคิดทางศิลปะของตนเองในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง แม้ในปลายศตวรรษที่ 19 ผลงานของเขาจะเคยถูกบดบังเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงรสนิยมทางดนตรีและการต่อต้านชาวยิว แต่ความยุติธรรมทางประวัติศาสตร์ในที่สุดก็ทำให้เขาได้รับเกียรติยศในฐานะ "最受欢迎的浪漫主义时代作曲家之一" ในปัจจุบัน ท่วงทำนองที่เปี่ยมด้วยความสง่างามและลึกซึ้งเหล่านั้น ยังคงเบ่งบานด้วยชีวิตชีวาอันไม่เสื่อมคลายไปทั่วทุกมุมโลก