Lisa Ono

เดินเล่น ณ จุดบรรจบแห่งเสน่ห์แบบอเมริกาใต้และกลิ่นอายแบบตะวันออก, 小野丽莎ใช้เสียงเพลงทอสร้างโลกดนตรีที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง ศิลปินเชื้อสายญี่ปุ่นผู้นี้เกิดที่เซาเปาโล ประเทศบราซิลในปี พ.ศ. 2505 เติบโตมาในสภาพแวดล้อมทางดนตรีที่หลากหลายวัฒนธรรม จนในที่สุดก็กลายเป็นราชินีBossa Novaแถวหน้า เธอได้หลอมรวมความร้อนแรงของแซมบ้าแบบบราซิล, การด้นสดของดนตรีแจ๊ส และความสง่างามของบทกวีเข้าไว้ด้วยกัน เสียงร้องอันเป็นเอกลักษณ์ที่นุ่มนวลเย้ายวนของเธอเปรียบเสมือนแสงอาทิตย์ในฤดูใบไม้ผลิที่ปลอบประโลมใจ ส่วนจังหวะที่ไหลรินจากสายกีตาร์นั้นซ่อนมนต์เสน่ห์ที่ชวนให้ผู้คนต้องออกลีลาเต้นรำ ในปี พ.ศ. 2532, 小野丽莎ได้เคาะประตูเข้าสู่โลกดนตรีด้วยอัลบั้มภาษาโปรตุเกสชื่อ "Catupiry" และในปี พ.ศ. 2534 ด้วยผลงานอันโดดเด่นที่ได้รับรางวัล**日本金唱片奖** เธอได้นำกระแสBossa Novaที่ผสมผสานแซมบ้าและแจ๊สเข้าสู่ทวีปเอเชีย ด้วยจังหวะกีตาร์อันสดใส เสียงเพลงของเธอได้ล่องลอยจากกินซ่าในโตเกียวสู่**คาร์เนกีฮอลล์**ในนิวยอร์ก การร่วมงานกับปรมาจารย์ระดับตำนานอย่าง Antonio Carlos Jobim ยิ่งทำให้ขอบเขตทางดนตรีของเธอขยายไปทั่วสามทวีป จังหวะอันไพเราะที่เก็บเกี่ยวได้จากถนนในเซาเปาโล ได้ถูกเธอตีความใหม่และแปรเปลี่ยนเป็นเสียงสะท้อนทางศิลปะที่ก้าวข้ามขอบเขตทางภูมิศาสตร์ ทศวรรษ 1990 (ช่วงปี พ.ศ. 2530) เป็นพยานถึงพลังชีวิตทางดนตรีที่เบ่งบานอย่างต่อเนื่องของเธอ ด้วยผลงานอันรุ่งโรจน์ที่ได้รับรางวัล**日本金唱片奖**ติดต่อกันถึงสองปี ซึ่งไม่เพียงแต่เสริมสร้างสถานะของเธอในวงการเพลงให้แข็งแกร่งขึ้น แต่ยังเป็นจุดกำเนิดของแบรนด์ดนตรีส่วนตัวชื่อ Nana อีกด้วย เมื่อเสียงระฆังแห่งศตวรรษใหม่ดังขึ้น เธอก็ได้ยืนยันความคลั่งไคล้ของแฟนเพลงชาวจีนด้วยรางวัล**台湾金唱片奖** และในปี พ.ศ. 2549 อัลบั้ม "Jambalaya Bossa Americana" ที่ออกวางจำหน่าย ก็ได้สร้างตำนานยอดขายระดับแพลทินัม โดยถักทอดนตรีโฟล์กแบบอเมริกันเข้ากับจังหวะของบราซิล สร้างสรรค์เป็นประสบการณ์ทางโสตประสาทที่แปลกใหม่และน่าตื่นเต้น ในช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ที่สุดในเส้นทางอาชีพศิลปิน นักเดินทางทางดนตรีผู้นี้ยังคงยึดมั่นในความตั้งใจแรกเริ่มเสมอมา ในปี พ.ศ. 2552 ซึ่งเป็นวาระครบรอบ 20 ปีของการเปิดตัว เธอก็ได้แสดงให้เห็นถึงเสน่ห์อันเป็นนิรันดร์ของเพลงแจ๊สคลาสสิกด้วยอัลบั้มคู่ "Cheek To Cheek" และ "Look To The Rainbow" และในปี พ.ศ. 2556 ก็ได้รับเกียรติสูงสุดด้วย**เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งชาติของบราซิล (Rio Branco)** หมุดหมายอันเจิดจรัสเหล่านี้ได้บันทึกการเดินทางอันไม่ธรรมดาของเธอในการรังสรรค์สะพานวัฒนธรรมด้วยท่วงทำนอง จากไลฟ์เฮาส์ในโตเกียวสู่เวทีเทศกาลคาร์นิวัลในริโอ, 小野丽莎ยังคงท่องไปในมิติของดนตรีโลกด้วยท่วงท่าที่สง่างามและผ่อนคลาย อารมณ์แจ๊สที่ถูกจุดประกายโดย Ella Fitzgerald และแรงบันดาลใจในการด้นสดที่ถูกปลุกเร้าโดย Stan Getz ล้วนตกผลึกกลายเป็นบทเพลงคลาสสิกเหนือกาลเวลาในเสียงร้องของเธอในที่สุด เมื่อเสียงกีตาร์สุดท้ายจางหายไป สิ่งที่ผู้คนจดจำได้ไม่ใช่เพียงรางวัลและยอดขาย หากแต่เป็นพลังอันอ่อนโยนที่ทำให้วัฒนธรรมต่าง ๆ สามารถโอบกอดกันในท่วงทำนองดนตรี.