Simon & Garfunkel

ไซมอน & การ์ฟังเคิล ซึ่งเป็นคู่ดูโอเพลงโฟล์กร็อกที่สร้างสรรค์โดย พอล ไซมอน นักร้องนักแต่งเพลง และ อาร์ต การ์ฟังเคิล นักร้องชาวอเมริกัน เป็นหนึ่งในดวงดาวที่โดดเด่นที่สุดในวงการดนตรีในทศวรรษ 2503 ผลงานของพวกเขามีอัลบั้มที่ติดอันดับหนึ่งในชาร์ตเพลงของสหรัฐอเมริกาถึงสามชุด ได้แก่ "The Sound of Silence" รวมถึง "Mrs. Robinson" และ "Bridge over Troubled Water" ซึ่งเป็นสองเพลงที่ได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาบันทึกเสียงแห่งปี (Grammy Record of the Year) ไปสองครั้ง นอกจากนี้ เพลง "Homeward Bound," "I Am a Rock," "Scarborough Fair/Canticle," "A Hazy Shade of Winter" (ซึ่งต่อมาได้ถูกวง The Bangles นำมาร้องใหม่เป็นเพลงคลาสสิก), "America," "The Boxer," และ "Cecilia" ก็เป็นเมโลดี้ที่ไม่สามารถลืมเลือนในใจแฟนเพลง จุดเริ่มต้นของเรื่องราวต้องย้อนกลับไปที่ปี 2496 ในเขตควีนส์ของนครนิวยอร์ก ที่โรงเรียนประถมแห่งหนึ่ง ซิมอนและการ์ฟังเคิลได้พบกันเป็นครั้งแรก ที่นั่น พวกเขาได้เรียนรู้ศิลปะการทำเสียงประสาน และซิมอนก็เริ่มต้นเส้นทางการสร้างสรรค์ของเขา ในช่วงวัยรุ่น พวกเขาใช้ชื่อว่า "ทอมและเจอรี่" และได้เปิดตัวผลงานเพลงแรก "Hey, School Girl" ซึ่งเป็นการเลียนแบบสไตล์ของไอดอลของพวกเขา — The Everly Brothers ในปี 2506 พวกเขาได้รวมตัวกันใหม่และถูกค่ายเพลง Columbia Records เซ็นสัญญาในนาม Simon & Garfunkel ถึงแม้อัลบั้มแรก "Wednesday Morning, 3 A.M." ที่ออกในปี 2507 จะประสบความสำเร็จไม่มากนัก ซิมอนก็ไม่ยอมแพ้ เขาเดินทางไปอังกฤษเพื่อสานต่อการสำรวจในดนตรี ในปี 2508 เพลงเวอร์ชันผสม "The Sound of Silence" ก็ได้รับความนิยมอย่างมากในวิทยุ AM ของสหรัฐอเมริกา และขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ต Billboard Hot 100 หลังจากนั้น ในปี 2509 พวกเขาได้ออกอัลบั้มที่สอง "Sounds of Silence" และเริ่มทัวร์ทั่วมหาวิทยาลัยต่างๆ ในปีเดียวกัน พวกเขาได้สร้างสรรค์ผลงาน "Parsley, Sage, Rosemary and Thyme" โดยมีอำนาจในการสร้างสรรค์มากขึ้น ดนตรีของพวกเขามีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์ "The Graduate" ของ ไมค์ นิโคลส์ ในปี 2510 อัลบั้มซาวด์แทร็กและอัลบั้มที่สี่ "Bookends" มีเพลงยอดฮิต "Mrs. Robinson" ซึ่งสลับกันขึ้นอันดับหนึ่งใน Billboard Top 200 อย่างไรก็ตาม เส้นทางความร่วมมือของซิมอนและการ์ฟังเคิลไม่ใช่เรื่องง่าย ความขัดแย้งทางศิลปะทำให้พวกเขาแยกทางในปี 2513 อัลบั้มสตูดิโอสุดท้าย "Bridge over Troubled Water" ที่ออกในเดือนมกราคมปีเดียวกัน กลายเป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในโลก หลังจากการแยกทาง ซิมอนประสบความสำเร็จอย่างมากทั้งในชาร์ตซิงเกิล (ในระหว่างปี 2515-2529 เขามีเพลงใน 40 อันดับแรกถึง 13 เพลง) และในชาร์ตอัลบั้ม โดยเฉพาะอัลบั้ม "Graceland" (2529) ที่ได้รับคำชมอย่างมาก ส่วนการ์ฟังเคิลก็ยังคงเส้นทางดนตรีด้วยเพลงฮิต "All I Know" (2516), "I Only Have Eyes for You" (2518) ซึ่งติดอันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักร และ "Bright Eyes" (2522) ซิงเกิลที่ขายดีที่สุดในสหราชอาณาจักร ในขณะเดียวกันก็ยังได้ลองทำงานด้านการแสดง โดยรับบทนำในภาพยนตร์ของ ไมค์ นิโคลส์ เช่น "Catch-22" (2513) และ "Carnal Knowledge" (2514) รวมถึงภาพยนตร์ "Bad Timing" (2523) ของ นิโคลัส โรเก Simon & Garfunkel ได้รวมตัวกันหลายครั้ง โดยเฉพาะคอนเสิร์ตที่จัดขึ้นใน Central Park ในปี 2524 ซึ่งดึงดูดผู้ชมมากกว่า 500,000 คน ทำให้เป็นหนึ่งในคอนเสิร์ตที่มีจำนวนผู้เข้าชมสูงสุดในประวัติศาสตร์ พวกเขาชนะรางวัลแกรมมี่ถึงเจ็ดรางวัล และรางวัลใน Grammy Hall of Fame สี่รายการ และในปี 2533 ได้รับการจัดเกียรติให้เข้าเป็นสมาชิกใน Rock and Roll Hall of Fame ริชชี่ วินเทอร์เบิร์ก กล่าวว่าพวกเขาเป็น "คู่ดูโอเพลงโฟล์กร็อกที่ประสบความสำเร็จที่สุดในทศวรรษ 2503" และเป็นหนึ่งในศิลปินที่มีชื่อเสียงที่สุดในยุคนั้น ในฐานะศิลปินดนตรีที่มียอดขายสูงสุด พวกเขามียอดขายอัลบั้มมากกว่า 100 ล้านแผ่น ในการจัดอันดับศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลของนิตยสาร Rolling Stone ในปี 2553 พวกเขาอยู่ในอันดับที่ 40 และติดอันดับที่สามในรายการคู่ดูโอที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ในฐานะหนึ่งในวงดนตรีที่เป็นที่นิยมที่สุดในทศวรรษ 2503 พวกเขาถูกมองว่าเป็นไอคอนวัฒนธรรมต่อต้านในยุคการเปลี่ยนแปลงทางสังคม ซึ่งอยู่เคียงข้างกับศิลปินอย่าง The Beatles และ บ็อบ ดีแลน