Richard Strauss

理查德·格奥尔格·施特劳斯 เป็นนักประพันธ์และวาทยกรที่มีชื่อเสียงจากประเทศเยอรมนี ชื่อเต็มของท่านคือ 理查德·施特劳斯 ซึ่งมักถูกใช้เพื่อแยกท่านออกจากสมาชิกของตระกูล施特劳斯แห่งเวียนนา ท่านไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับตระกูล施特劳สแห่งเวียนนาที่มีชื่อเสียงในด้านการเขียนวอลซ์ ซึ่งมี 小约翰·施特劳斯 เป็นตัวแทน ในฐานะที่ท่านเป็นบุตรของนักเล่นเฟรนช์ฮอร์น 弗朗茨·施特劳斯 ท่านได้รับการสอนดนตรีตั้งแต่อายุยังน้อย และเริ่มเรียนไวโอลินตั้งแต่อายุแปดปี แม้ว่าบิดาของท่านจะยึดมั่นในแนวคิดการศึกษาแบบคลาสสิก แต่ท่านกลับกลายเป็นหนึ่งในตัวแทนที่สำคัญของยุคโรแมนติกตอนปลายและดนตรียุคใหม่ในศตวรรษที่ 20 ผลงานในช่วงแรกของท่านมีลักษณะเฉพาะของโรแมนติกในขณะที่ในช่วงที่ท่านประสบความสำเร็จสูงสุดในอาชีพการงาน ท่านถือว่าเป็นหนึ่งในตัวแทนที่สำคัญที่สุดของโรแมนติกยุคหลัง เมื่อการสำรวจศิลปะดำเนินไป ผลงานในช่วงท้ายของท่านเริ่มแสดงแนวโน้มสมัยใหม่ เช่น การแตกสลายของโทนเสียง ความเข้าใจและความรักลึกซึ้งต่อประเพณีดนตรีคลาสสิกของเยอรมันยังคงปรากฏอยู่ในผลงานของท่านโดยตลอด และได้รับอิทธิพลจาก 莫扎特 และ 瓦格纳 เป็นต้น สิ่งที่น่าชื่นชมเป็นพิเศษคือความสามารถในการประพันธ์แบบคีตปฏิพากย์ที่ยอดเยี่ยมของท่าน โดยเกือบทุกผลงานของท่านมีโครงสร้างทางดนตรีที่ซับซ้อน ใน พ.ศ. 2476 ท่านเคยดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการสำนักงานดนตรีแห่งชาติของนาซีเยอรมนี (โดยที่ไม่ได้มีการปรึกษากับท่านก่อน) แต่ต่อมาเนื่องจากความไม่เห็นด้วยกับทางการนาซีเกี่ยวกับปัญหานักดนตรีชาวยิว ท่านจึงลาออกใน พ.ศ. 2478 หลังสงคราม ท่านถูกตรวจสอบ จนกระทั่ง พ.ศ. 2491 รัฐบาลจึงได้ชี้แจงสถานะของท่านอย่างเป็นทางการ ในความเป็นจริง ท่านถูกเฝ้าดูโดยรัฐบาลนาซีมาโดยตลอด เนื่องจากการสร้างสรรค์ผลงานที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึกความรักต่อบิดาใน “埃莱克特拉” การร่วมงานกับนักเขียนชาวยิว 茨威格 ใน “沉默的女人” และการที่ลูกสะใภ้ของท่านเป็นชาวยิว นอกจากนี้ ท่านยังเป็นพ่อทูนหัวและอาจารย์ของ 马克斯·史坦纳 ผู้ประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์สหรัฐฯ 飘 จากรากฐานคลาสสิกสู่การสำรวจสมัยใหม่ จากวัดดนตรีสู่กระแสของยุค 理查德·施特劳斯 ได้เขียนตำนานดนตรีที่ข้ามศตวรรษด้วยโน้ตเพลงของท่าน