Roy Eldridge

ในฐานะหนึ่งในนักทรัมเป็ตที่มีพลังในการแสดงมากที่สุดในยุคสวิง Roy Eldridge มีสไตล์การเล่นที่เต็มไปด้วยการท้าทาย จิตวิญญาณแห่งการผจญภัย และทักษะที่มั่นคง ซึ่งตั้งมาตรฐานให้กับนักดนตรีรุ่นถัดไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อ 迪齐·吉莱斯皮 เขามักจะท้าทายขีดจำกัดของตนเอง แต่ไม่เคยทำให้การโซโล่ใด ๆ ขาดความโดดเด่น! ช่วงต้นของเขาเป็นนักทรัมเป็ตและมือกลองที่แสดงในวงดนตรีคาร์นิวัลและละครสัตว์ ซึ่งช่วยปูพื้นฐานที่มั่นคงให้กับเขา เมื่อเข้าร่วม 夜鹰切分乐队 เขาได้เลียนแบบโซโล่แซกโซโฟนเทเนอร์ของ 科尔曼·霍金斯 ในเพลง “The Stampede” อย่างแม่นยำ ซึ่งทำให้เขาได้รับความสนใจในวงการดนตรีเป็นครั้งแรก ได้รับแรงบันดาลใจจากการแสดงที่มีพลวัตของ 贾博·史密斯 (ในขณะที่เขายังไม่ได้สัมผัสกับ 路易斯·阿姆斯特朗) Eldridge ได้เข้าร่วมวงดนตรีท้องถิ่น เช่น วงของ 扎克·怀特 และ 斯皮德·韦布 ต่อมาในปี 2474 เขามาถึงนิวยอร์กและร่วมงานกับ 埃尔默·斯诺登 (ซึ่งทำให้เขาได้รับฉายาว่า “จูเนียร์แจ๊ส”) และ 麦金尼棉花采摘者乐队 และในปี 2478 เขาได้เข้าร่วม 泰迪·希尔乐队 ซึ่งนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในอาชีพของเขา ผลงานที่เขาบันทึกเสียงกับ 泰迪·希尔乐队 โซโล่ร่วมกับ 比莉·哈乐黛 และซิงเกิ้ลยอดนิยมในปี 2479 อย่าง “Christopher Columbus” ที่ร่วมงานกับ 弗莱彻·亨德森 ทำให้เขาเป็นที่รู้จักมากขึ้น ในปี 2480 เขาได้นำวงดนตรีแปดชิ้น (ซึ่งรวมถึงพี่ชายของเขา โจ ผู้เล่นแซกโซโฟนอัลโต) ไปเล่นที่ 三神俱乐部 ในชิคาโกและในฐานะผู้นำวงได้บันทึกเสียงคลาสสิก เช่น “Hecklers Hop” และ “Wabash Stomp” จนถึงปี 2482 เขาได้เป็นผู้นำวงขนาดใหญ่ที่ประจำอยู่ที่ 阿卡迪亚舞厅 ในนิวยอร์ก เมื่ออิทธิพลของ 本尼·贝里根 ลดลงและสไตล์ของ 路易斯·阿姆斯特朗 เริ่มมั่นคง Eldridge จึงถือได้ว่าเป็นตัวแทนแห่งจุดสูงสุดในวงการทรัมเป็ตแจ๊สในขณะนั้น ในปี 2484 และ 2485 เขาได้ปลุกจิตวิญญาณใน 吉恩·克鲁帕乐队 โดยเฉพาะในความร่วมมือกับ 安妮塔·奥黛 ในเพลง “Let Me Off Uptown” ซึ่งมีปฏิสัมพันธ์ในการแสดงที่เป็นอิมโพรไวซ์ รวมถึงเวอร์ชันบันทึกเสียง “Rockin Chair” และ “After You’ve Gone” ที่กลายเป็นมาตรฐานสมัยนั้น แม้ว่าสภาพแวดล้อมการเหยียดเชื้อชาติทำให้การทัวร์ร่วมกับวงดนตรีคนผิวขาวเต็มไปด้วยความยากลำบาก แต่ประสบการณ์ที่ได้ร่วมงานกับ 阿蒂·肖乐队 ในปี 2487 และ 2488 ก็มีความขัดแย้ง แต่ดนตรีจากทั้งสองช่วงนี้ยังคงทิ้งร่องรอยไว้ลึกซึ้ง 吉恩·克鲁帕乐队 ได้ถ่ายทำภาพยนตร์โปรโมตเพลง ซึ่ง Eldridge และ 安妮塔·奥黛 ได้แสดงเพลง “Let Me Off Uptown” และ “Thanks for the Boogie Ride” ในภาพยนตร์เรื่อง 《火球》 ของ 霍华德·霍克斯 เขายังได้สร้างช่วงเวลาที่โดดเด่นด้วยเพลง “Drum Boogie” (ที่ร่วมแต่งกับ 克鲁帕) ซึ่งผสมผสานกับการโซโล่ทรัมเป็ตอย่างใกล้ชิด ในช่วงที่เขานำวงใหญ่ส่วนตัวได้ไม่นาน เขาได้ออกทัวร์กับ “爱乐爵士” แต่เพราะตระหนักถึงความแตกต่างระหว่างสไตล์ของตนกับกระแสบีบีฟใหม่เขาจึงรู้สึกไม่มั่นคงเกี่ยวกับตัวตนของเขา ในปี 2493 ถึง 2494 การแสดงที่ประสบความสำเร็จในฝรั่งเศสได้ฟื้นฟูความมั่นใจของเขา โดยเข้าใจว่า “ความคิดสร้างสรรค์นั้นสำคัญกว่าการตามกระแส” ตลอดช่วงปี 2490 เขาได้บันทึกเสียงกับ 诺曼·格兰兹 อย่างต่อเนื่อง และกลายเป็นสมาชิกดาวเด่นของ “爱乐爵士” ในช่วงเวลานี้เขาได้แข่งขันกับนักทรัมเป็ตอย่าง 查理·谢弗斯 และ 迪齐·吉莱斯皮 และตั้งแต่ปี 2499 เป็นต้นมาเขามักจะร่วมกับ 科尔曼·霍金斯 ในรูปแบบควินเทต — การแสดงร่วมกันใน 纽波特音乐节 ในปี 2500 ยังเป็นที่น่าจดจำจนถึงทุกวันนี้ ช่วงทศวรรษ 2500 โอกาสในการทำงานลดลงอย่างมาก แม้ว่าเขาจะได้เข้าร่วม 贝西伯爵乐队 และทีมของ 艾拉·菲茨杰拉德 ชั่วคราว แต่เขาก็รู้สึกผิดหวังอย่างมาก จนกระทั่งปลายทศวรรษ 2500 เขากลับมานำวงของตนเองอีกครั้ง ในช่วงทศวรรษ 2510 เขาได้แสดงที่ 瑞安俱乐部 เป็นประจำและบันทึกเสียงให้กับค่าย Pablo แม้ช่วงเสียงของเขาจะลดน้อยลง แต่จิตวิญญาณของการแสดงแบบแข่งขันนั้นยังคงมีชีวิตชีวาเหมือนเดิม จนกระทั่งปี 2523 ที่เขาเกิดอาการเส้นเลือดในสมองแตกอย่างรุนแรง ซึ่งทำให้เขาต้องวางเครื่องดนตรี Roy Eldridge ได้สิ้นสุดอาชีพทางดนตรีของเขา บันทึกเสียงของเขาได้แผ่ขยายไปยังแทบทุกค่ายเพลงหลัก และทิ้งร่องรอยที่ไม่สามารถลบเลือนในประวัติศาสตร์แจ๊สไว้อีกด้วย