Solomon Burke

โซโลมอน เบิร์ก (Solomon Burke) เป็นศาสนาจารย์และนักร้องชาวอเมริกันที่ได้สร้างเสียงของจังหวะและบลูส์ โดยเขาเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งดนตรีโซลในช่วงทศวรรษ 2503 เขาถูกเรียกว่า “บุคคลสำคัญที่เชื่อมโยงระหว่าง R&B และโซล” และเป็นที่รู้จักจาก “ความสามารถในการใช้ปอดที่น่าทึ่ง” ของเขา เขามีผลงานเพลงฮิตมากมาย รวมถึง "Cry to Me", "If You Need Me", "Got to Get You Off My Mind", "Down in the Valley" และ "Everybody Needs Somebody to Love" โดยเบิร์กได้รับการเรียกอย่างเกียรติว่า “กษัตริย์โซลมอน” รวมถึง "King of Rock 'n' Soul", "Bishop of Soul" และ "Muhammad Ali of soul" ด้วยความสำเร็จที่น้อยกว่าศิลปินโซลชื่อดังคนอื่น ๆ เช่น เจมส์ บราวน์, วิลสัน พิกเกต และโอทิส เรดดิง เบิร์กถูกอธิบายว่าเป็น “นักร้องที่ถูกมองข้ามอย่างไม่เป็นธรรม” ในยุคทองของประเภทนี้ เจอรี เว็กซ์เลอร์ ผู้บริหารของแอตแลนติกเร็คคอร์ด เคยกล่าวว่าเบิร์กคือ “นักร้องโซลชายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล” การบันทึกเสียงที่โด่งดังที่สุดของเบิร์กเกิดขึ้นในช่วงต้นทศวรรษ 2503 ซึ่งใช้เวลาห้าปีในการเชื่อมช่องว่างระหว่าง R&B กระแสหลักและ R&B ที่ดิบ เบิร์กเป็น “นักร้องที่ในช่วงต้นทศวรรษ 2503 การแสดงออกที่เรียบง่ายและทรงพลังในหัวข้อทางศาสนาและลบหลู่ช่วยกำหนดดนตรีโซล” เขาได้แรงบันดาลใจจากรากฐานของเขา - เพลงศาสนา, แจ๊ส, เพลงคันทรี และบลูส์ - รวมถึงพัฒนาสไตล์ของเขาในขณะที่ R&B และร็อคยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น เขาได้รับการเรียกว่า “Rabelaisian” และ “ปริศนาแห่งจิตวิญญาณ” “อาจจะมากกว่าศิลปินคนอื่น ๆ โซโลมอน เบิร์กได้เป็นตัวแทนของจิตวิญญาณและการค้า, ความปีติและความบันเทิง, เพศและการไถ่บาป, ลัทธิเสรีนิยมและมิตรภาพในโลกโซลของทศวรรษ 2503” ในช่วง 55 ปีของการแสดงอาชีพ เบิร์กได้ออกอัลบั้ม 38 อัลบั้มผ่านค่ายเพลงอย่างน้อย 17 ค่าย และได้สร้างซิงเกิล 35 เพลงในสหรัฐอเมริกา ซึ่งรวมถึง 26 เพลงที่ติดชาร์ต Billboard R&B ในปี 2544 เบิร์กได้รับการเสนอชื่อเข้าหอเกียรติยศร็อคแอนด์โรล อัลบั้มของเขา "Don’t Give Up on Me" ชนะรางวัลแกรมมี่สำหรับอัลบั้มบลูส์ร่วมสมัยยอดเยี่ยมในงานแกรมมี่ครั้งที่ 45 ในปี 2546 จนถึงปี 2548 เบิร์กได้รับการยกย่องจากการขายอัลบั้ม 17 ล้านแผ่น “Rolling Stone” จัดให้เบิร์กอยู่ในอันดับที่ 89 ในรายชื่อ “100 นักร้องที่ยิ่งใหญ่ที่สุด” ประจำปี 2551