任然

朱砂

朱砂 (伴奏)

晨风吹来白日的花

我们走得太快，险些忘了，春天从不赶路。

她只是慢慢地来，轻轻地开，
在某个清晨，把颜色交给枝头，把温度交给微风。
期待着你发现——今日，开了什么花？

恰好风和日暄，恰好适合把脚步放慢，听一首歌。
于是，任然带来了这首全新单曲「晨风吹来白日的花」

整首歌以柔和的弦乐为底色，像阳光一寸寸铺开，不着痕迹把暖意递到了心底。
木吉他声如风轻拂，细碎地点缀其间，温柔而又踏实。

而任然独特的嗓音，是这首歌的另一阵风。
没有刻意的技巧，只有气息托着的呢喃。
副歌处声音微微扬起，却始终收着那一份克制，
不是呐喊，是释然，是一朵花开的时候，发出的最轻的那一声响。

慢一点，再慢一点。
山与路终将相遇，生活也没那么复杂。
抬头看看——

花在枝头，你在路上。

已是很好的春天。

胡小鸥

Curley Gao (BonBon Girls 303)

Fox Hu

张紫宁

宋宇宁

池约翰

BO YUAN (INTO1)

蔡淇

杨馥伊

《哑舍》是由腾讯视频、新丽电视、宏宇天润出品，狂欢者文化传媒承制，赵启辰执导，吴沚默编剧，高伟光、梁靖康、张淼怡、毛晓慧领衔主演的都市奇幻剧。该剧改编自玄色的同名小说，讲述了来自未来的古董店老板毕之和现代宠物医生苏北陆组成合作伙伴，一起踏上寻回古董的时光之旅的故事。
【《哑舍》电视剧原声音乐专辑】由著名音乐制作人、作曲家胡小鸥担纲音乐总监及制作人，携手众多实力派歌手和优秀音乐人倾力打造9首歌曲，或缱绻柔情，或温暖醇厚，或婉转悠扬。专辑中精选22首配乐，打破风格边界，融合管弦乐、民乐、摇滚、电子、流行、复古、爵士等多种音乐风格，其精髓在于“以乐述史、以音传情”。管弦乐与民乐交织编曲，铺陈了作品的古典底色；复古合成器为剧情注入时光沉淀的故事感；摇滚的张力、电子与爵士的随性碰撞交织，更叠加出层次丰富的听觉层次。通过叙事化的音乐设计、意境化的听觉营造，贴合了“古物有灵、宿命缠绕”的故事核心，旋律转换间，将物的故事与人的情感紧密相连，让音乐成为《哑舍》的听觉载体，构建出饱满立体、可感可触的叙事声场。


原创音乐/音乐总监  胡小鸥
音乐制作统筹  邵斌
编曲团队 胡小鸥 彭玮瀚 王耒 周一
歌曲制作统筹 刘靖 
乐队总监 付威
演奏 中国国际爱乐乐团
乐队录音师 王小四
独奏器乐录音师 徐小波
混音工程师 刘甲志
音乐版权顾问 刘靖
音乐艺人统筹  许毅 张华旗

独奏演奏家

笛子/箫  沈肖萍  
琵琶 付丝雨
二胡 旺杰
唢呐 张帅
古琴 董雯雯
小提琴 张莎
大提琴 张帆
单簧管 孙震 柏杨
双簧管 鞠兴
吉他 吴余涛 周一 钟俊豪
贝斯 王毅
母带工程 ABT Construction
音乐编辑 邹雨恒 邵斌 于小萱 胡果
音乐制作监理 邵斌 余欣洋 
音乐技术协调 孔令铭 宋晓波
音乐宣发 蒋吉彬 邹欣廷 胡逸洋


主题曲 《时光的暴风雨》
演唱：希林娜依·高
作词：周洁颖
作曲：胡小鸥
编曲：周一
制作人：胡小鸥
和声：小艺术
配唱：刘恪诚
配唱协助：颜丙沂
混音/母带制作：时兵

缱绻如歌《一步千年》
演唱：宋瑀哲
作词：周洁颖
作曲：胡小鸥
编曲：周一
制作人：胡小鸥 刘靖
和声：李宗濠
配唱：刘恪诚
配唱协助：司鸿博
混音/母带制作：时兵

岁月聆听《时光时光》
演唱：胡夏
作词：周洁颖
作曲：胡小鸥
编曲：周一
制作人：胡小鸥
和声：李宗濠
配唱协助：司鸿博
版混音/母带制作：时兵

相守小调《夜伴》
演唱：任然
作词：周洁颖
作曲：胡小鸥
编曲：周一
制作人：胡小鸥
和声：刘恪诚
配唱：刘恪诚
配唱协助：颜丙沂
混音/母带制作：时兵

低吟浅唱《我很好》
演唱：张紫宁
作词：周洁颖
作曲：胡小鸥
编曲：周一
制作人：胡小鸥
和声：小艺术
配唱：刘恪诚
配唱协助：颜丙沂
混音/母带制作：时兵

馨逸耳语《晚风吹》
演唱：池约翰
作词：周洁颖
作曲：胡小鸥
编曲：周一
制作人：胡小鸥
和声：李宗濠
配唱：刘恪诚
配唱协助：司鸿博
混音/母带制作：时兵


海天畅响《风吹云海》
演唱：伯远 蔡淇
作词：周洁颖
作曲：胡小鸥
编曲：周一
制作人：胡小鸥 刘靖
和声：李宗濠
配唱协助：司鸿博
混音/母带制作：时兵

旧日心曲《偶然》
演唱：杨馥伊
作词：徐志摩
作曲：胡小鸥
编曲：周一
制作人：胡小鸥   
混音/母带制作：时兵

雨巷留声《风儿多惬意》
演唱：杨馥伊
作词：杨馥伊
作曲：胡小鸥
编曲：周一
制作人：胡小鸥   
混音/母带制作：时兵

哑舍 电视剧原声音乐专辑

相守小调《夜伴》由歌手任然演唱，胡小鸥作曲并担任制作人，周洁颖作词。细腻直白的心意袒露，唱出了坚定的陪伴与直面黑暗的无畏勇气，情感温暖醇厚又蕴藏着磅礴力量。这份执着的守护，在歌手的细语呢喃下，化作让人心安的底气，包裹住每一份脆弱与不安。

夜伴

赖伟锋

金典大头

段奥娟

海尾巴

十二封信 影视剧原声带

姚政

凌晨三点

ใน某个不确定的刹那，故事被仓促合上章页。
我们带着เรื่องราวที่ขาดตอน醒来，而那些戛然搁浅的情绪、欲言又止的笔尖、将触未触的拥抱…
都散落在了时间的褶皱里。

แต่มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวที่ถูกเนรเทศโดยความฝัน อาจจะมีวันหนึ่ง คุณจะพบว่า “ช่วงเวลาที่ไม่สมบูรณ์” ทุกช่วงล้วนเป็นสิ่งที่โชคชะตาได้ปูทางไว้

「没有做完的梦」คือต้นฉบับดนตรีที่เขียนเต็มไปด้วยความเสียดาย นักร้อง任然ใช้เสียงกระซิบที่เต็มไปด้วยเรื่องเล่า เพื่อเขียนต่อเติมคำอธิบายที่แสนอบอุ่นให้แก่ทุกช่วงเวลาที่ถูกหยุดพัก

กรุณากดปุ่มเล่น เพื่อให้ทำนองที่ถูกทอดทิ้งเหล่านี้ ลงจอดเบาๆ ในหูของคุณ

—

01.「禁忌之地」
คุณเหมือนภูเขาแห่งคมดาบที่ไม่สามารถปีนขึ้นไปได้ ระยะห่างที่ปลายนิ้วคือทางช้างเผือก ใบไม้ฤดูใบไม้ร่วงที่ร่วงหล่นคือการต่อสู้ครั้งสุดท้าย เมื่อข้อห้ามกลายเป็นบทกวี ความเจ็บปวดกลายเป็นจังหวะ กลายเป็นอุปลักษณ์ที่ชาญฉลาดที่สุดระหว่างเรา: “ความรักเหี่ยวเฉาก่อนจะกลายเป็นทุ่งร้าง” ในการแสดงของ任然 เสียงถอนหายใจของเครื่องสายมีอุณหภูมิ เสียงกระซิบของเบสซ่อนอารมณ์ที่ถูกควบคุม: สุดท้ายฉันไม่สามารถข้ามภูเขาแห่งคมดาบนั้นได้ เพียงแต่คิดถึงภาพแรกเริ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกลายเป็น—ประโยคที่สวยที่สุด

02.「圈套」
ความรักคือกับดักที่เรารู้สึกอยากตกลงไป ฉันมอบเชือกช่วยชีวิตให้คุณ ยึดติดกับความสัมพันธ์ที่บางเบานี้ เราพยายามดึงกันไปมาในความขัดแย้งและการประนีประนอม ตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ไม่เป็นไร “คนที่คิดมากไม่ได้รับการยอมรับ” ฉันจะถอยและยอมแพ้ก่อน เพราะฉันกลัวว่าจะสูญเสียมากขึ้น ทำนองที่ปูพื้นด้วยเส้นเสียงเปียโนที่เรียบง่าย แต่งเติมด้วยเสียงที่แหบพร่าของ任然 ในจังหวะนั้นแฝงกระแสความร้อนที่ยังไม่ดับลง เมื่อการพึ่งพากลายเป็นความเคยชิน บางทีอาจจะรู้สึกเสียดาย ซึ่งเป็นเพียงการประนีประนอมอย่างเงียบๆ และเป็นการหลีกเลี่ยงความโดดเดี่ยว

03.「拾荒者」
ว่างเปล่า ความทรงจำที่ถูกทิ้ง รอยยิ้มที่ยังไม่สมบูรณ์ บ่มเพาะจนกลายเป็นความเปราะบางที่แหลมคม แต่ความเป็นจริงกลับผลักดันให้ฉันกลับมาเรียกร้องความกล้าของตนเอง ฉันเก็บเอาความเสียใจที่ถูกทิ้ง แต่กลับพบว่าไม่มีใครรับผิดชอบต่อความหนักหน่วงนี้ 任然ด้วยเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ของเธอ เคาะใจผู้ฟังอีกครั้ง กับการขับขานด้วยเสียงลมหายใจที่เหมือนพึมพำกับตัวเอง ทำให้ทุกภาพกลายเป็นความเจ็บปวดที่จับต้องได้ เครื่องสายพันกันดุจเหมือนพายุไร้เสียง ที่ผลักดันอารมณ์ที่อัดแน่นไปยังจุดสุดยอด ถึงเวลาที่จะออกเดินทางแล้ว ครั้งนี้ เก็บกู้เศษเสี้ยวชีวิตของตัวเอง

04.「我的意思是」
ความรักคือคำอธิบายที่ยังไม่เสร็จสิ้น เป็นความหลงใหลที่รู้ว่าคงไม่มีผลลัพธ์ คำพูดที่ยังไม่เคยพูดออกไป สุดท้ายก็กลายเป็นประโยค “คุณไม่รักฉัน” เทคนิคการเปลี่ยนเสียงลมหายใจที่任然ออกแบบมาเป็นพิเศษ ทำให้ทุกครั้งที่พูดว่า “我的意思是” มีอารมณ์ที่แตกต่างกันในแต่ละชั้นของอารมณ์ เนื้อเพลงซ้ำคำว่า “ช่างเถอะ” ดูเหมือนจะเป็นกระบวนการอันยาวนานที่ตัวเอกปรองดองกับตัวเองในห้องที่ว่างเปล่า และเสียงเครื่องสายที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้นจำลองความรู้สึกที่ “ถูกสะสม” ของความผิดหวัง ร่วมกันปิดฉากความงามที่เต็มไปด้วยความเสียดายนี้

05.「我以为我不会」
เมื่อเสียงอึกทึกของเมืองเงียบสงัดลงอย่างกะทันหัน ความทรงจำก็คือเสียงรบกวนในพื้นหลังที่บาดหูที่สุด เรามักคิดว่าเราจะสามารถถอนตัวออกจากบาดแผลได้ เพราะคุณเคยพูดว่า: “เวลาเป็นยา” — นี่คือคำโกหกที่ผู้ใหญ่เก่งที่สุด และเพลงนี้ก็ทำให้คำพูดที่พูดไม่ได้ “我以为我不会” ได้ถูกทำให้เป็นความจริง เสียงกีตาร์ที่บรรเลงคลอเบาๆ แทรกอยู่ท่ามกลางท่วงทำนองที่ค่อยๆ เล่าเรื่องออกมา ทั้งเพลงราวกับหนังเก่าที่ถูกฝนจนเปียกโชก มันเลือนลางแต่กลับเจ็บปวดอย่างชัดเจน

06.「怎么说呢」
จะพูดว่าอะไรดี? คนที่พูดว่า “แค่ต้องการซื่อสัตย์ต่อตนเอง” มักเป็นคนที่ไม่สามารถเผชิญหน้ากับตนเองได้ นี่คือเกมเงียบเกี่ยวกับความรักและตัวตน เมื่อการให้ที่ร้อนแรงแลกมาด้วยบาดแผล เราก็มักใช้ความขี้ขลาดเพื่อแก้ตัวให้กับความโดดเดี่ยว ความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ของเพลง เหมือนกับการดิ้นรนที่ยังไม่สามารถพูดออกมาได้เมื่อกำแพงหัวใจพังทลาย: “虽情难以把握，但爱稀薄”

07.「全身而退」
ความคิดถึงคือมหาสมุทรที่ไม่มีวันหมดสิ้น คลื่นซัดสาดโหมกระหน่ำวันแล้ววันเล่า และการกระเพื่อมของโลกในแต่ละครั้ง เพียงเพราะถูกดวงตาของTaตรึงตรา ฉันไม่สามารถถอนตัวออกมาได้ แล้วคุณล่ะ? เสียงที่ร้องซ้ำว่า “别后退” คือคำขอและการปลอบใจที่งุ่มง่าม ฉันพยายามอย่างไม่คิดชีวิตเพื่อจะรั้งไว้ เพราะกลัวคำพูดที่ดูไม่แยแสเมื่อคุณหันหลังกลับว่า “无所谓” เสียงเครื่องสายค่อยๆ เข้ามาใกล้ และค่อยๆ ถอยห่าง เสียงของ任然ลอยอยู่ในที่ว่างของดนตรี แสดงออกถึงความเจ็บปวดใจที่ว่า “宁愿狼狈，也不愿体面退场” เพื่อมอบให้กับทุกจิตวิญญาณที่ไม่ยอมถอยในการรัก

08.「失眠诊所」
เราทุกคนลงทะเบียนในตอนกลางคืน แต่ก็ไม่มีวันรักษาความตื่นตัวนั้นได้ วิธีการที่ใช้ความเจ็บปวดหยุดความเจ็บปวดนั้นดูเหมือนจะไร้สาระ แต่กลับเยียวยาจิตใจได้อย่างน่าประหลาด เสียงเปียโนที่เติมแต่งอย่างเรียบง่ายตลอดทั้งเพลง เหมือนกับเสียงติ๊กต็อกของนาฬิกาที่ไม่มีวันหยุดในห้องตรวจเช็ค จังหวะกลองเหมือนเครื่องตรวจวัดการเต้นของหัวใจของผู้ที่นอนไม่หลับ บางครั้งเป็นจังหวะที่เป็นระเบียบ บางครั้งยุ่งเหยิง และในช่วง bridge กลับเพิ่มความเร็วขึ้นอย่างกะทันหัน มันเหมือนการเต้นของหัวใจที่ขาดช่วง น้ำเสียงที่เอื่อยเฉื่อยแต่ตื่นตัวของ任然 ล่องลอยอยู่ระหว่างความจริงกับความลวง การหายใจที่ตั้งใจเก็บไว้ ทำให้ผู้ฟังรู้สึกสมจริงยิ่งขึ้น สุดท้ายคำว่า “下一个” ในเสียงเครื่องสายที่ค่อยๆ จางหายไป กลายเป็นเสียงสะท้อนในทางเดิน ทิ้งไว้ซึ่งความคิดถึงไม่รู้จบ

09.「温柔风向标」
รอให้ลมพัดมา รอให้ดอกไม้บาน รอการพบกันที่อบอุ่นซึ่งถูกกำหนดไว้แล้ว สำนวนการประพันธ์ที่ใช้การเปรียบเทียบแบบคู่ขนาน วาดภาพกระซิบกระซาบโรแมนติกใต้ทางช้างเผือก สร้างระบบสัญลักษณ์ที่อบอุ่นทั้งหมด 任然 ขับขานบทสารภาพด้วยเสียงลมหายใจที่ว่า “我是温柔风” ด้วยการออกเสียงที่ให้ความรู้สึกมึนเมาเล็กน้อยราวกับดื่มรัม ทั้งเพลงเหมือนถูกลมเย็นโอบล้อม เสียงเปียโนที่ใสกริ๊งราวกับละอองดาวที่โปรยปรายลงมา เบสกีตาร์ปูพื้นอย่างมั่นคงราวกับการเต้นของหัวใจ จังหวะกลองพลิ้วไหวราวกับแสงจันทร์ที่เต้นระริกอยู่ท่ามกลางเมฆ กรุณาให้เพลงนี้เป็นสัญญาณลมส่วนตัวข้างหมอนของคุณ—ชี้ไปที่ความอบอุ่นเสมอ คืนนี้ควรฟังลมพูดเรื่องความรัก

—

ใน「没有做完的梦」任然 แสดงให้เห็นถึงการแสดงออกทางดนตรีที่เป็นผู้ใหญ่ยิ่งขึ้น:
จากความตื่นเต้นในวัยเยาว์ จนถึงตอนนี้ สามารถขับขานความเสียดายให้กลายเป็นสิ่งล้ำค่าที่มีความอบอุ่นได้
ความเจ็บปวดที่คนอื่นพูดถึง อยู่ในเสียงของเธอ สะท้อนให้ได้ยิน
ปล่อยให้ความฝันที่ถูกทอดทิ้งด้วยกาลเวลา กลายเป็นสมบัติที่มีรอยร้าว เป็นความสมบูรณ์ที่ทำให้หัวใจสลาย

เนื้อหาข้างต้นนี้จัดทำขึ้นโดยการแปลด้วยระบบปัญญาประดิษฐ์ (AI)

没有做完的梦

https://image.joox.com/JOOXcover/0/976427581d81b95d/300

朱砂

ลิสต์เพลงทั้งหมด

อัลบัมอื่นของ 任然