หัวใจที่ถอดวาง

หัวใจดวงหนึ่งซึ่งก่อนแต่เคยทะนง

ทิ้งความยืนยงถอดวางอยู่กลางพงพี

หยุดเถิดทรามวัยย่ำดวงฤทัย

ฉันทีคนเลวที่ผยอง

ขอสารภาพไถ่บาปให้คลายพะวง

ฉันวางใจลงที่ตรงแทบเท้าเนื้อทอง

เมฆที่มัวหม่น

ไม่นานฝนโปรยละออง

ลบรอยหมองใจ

ให้ฝน น้ำตาหม่น

เถิดหนาฟ้าหลังฝนสดใส

ยอดรักหัวใจฉันจะ วางไว้

ขออภัยโทษให้ฉัน

ระทมซมซานกลับมากอดปรางค์

เขาเมิน ช้ำใจเหลือเกินไก่

มันเขี่ยเพลินทุกวัน

จะขุ่นจะเคืองอย่าเปลืองน้ำลาย

ประจานเหมือนประหารใจ

ให้ฝน น้ำตาหม่น

เถิดหนา ฟ้าหลังฝนสดใส

ยอดรักหัวใจฉันจะ

วางไว้ขออภัยโทษให้ฉัน

ระทมซมซานเดินเข้ามา

เขาเมินช้ำใจเหลือเกินไก่

มันเขี่ยเพลินทุกวัน

จะขุ่นจะเคืองอย่าเปลืองน้ำลาย

ประจานเหมือนประหารใจ