จันทร์เจ้าขา_คำภีร์

ฉันเหมือนนกบาดเจ็บที่บินหลงฟากฟ้า

เมฆดำมืดมิดหนาตามองหาหนทางไม่มี

คนจนก็คือคนจนขัดสนชั่วนาตาปี

ความรู้พื้นฐานไม่ดีอาหารจะกินไม่มี

จึงเป็นอย่างนี้ชั่วกัปชั่วกัลป์

จันทร์เจ้าขาอาหารไม่พอ

ครูกับหมอบ้านฉันไม่มี

จันทร์เจ้าขาช่วยฉันสักทีแก้วแหวนมณี

ฉันไม่ต้องการ

ขออาหารพอกินก็พอครูกับหมอสักคนดีๆ

จันทร์เจ้าขาช่วยฉันสักทีแก้วแหวนมณี

ฉันไม่ต้องการ

จันทร์เจ้าขาอาหารไม่พอ

ครูกับหมอบ้านฉันไม่มี

จันทร์เจ้าขาช่วยฉันสักทีแก้วแหวนมณี

ฉันไม่ต้องการ

ขออาหารพอกินก็พอครูกับหมอสักคนดีๆ

จันทร์เจ้าขาช่วยฉันสักทีแก้วแหวนมณี

ฉันไม่ต้องการ

ฉันไม่ต้องการฉันไม่ต้องการ

ฉันเหมือนนกบาดเจ็บที่บินหลงฟากฟ้า

เมฆดำมืดมิดหนาตามองหาหนทางไม่มี

คนจนก็คือคนจนขัดสนชั่วนาตาปี

ความรู้พื้นฐานไม่ดีอาหารจะกินไม่มี

จึงเป็นอย่างนี้ชั่วกัปชั่วกัลป์