ไม่มีสัญญาณ

ไม่มีสัญญาณ - Saran

Lyrics by：Saran Maneechot

Composed by：Saran

Arranged by：archiearchiearchies

Produced by：Saran/TRILOGY

พรุ่งนี้เธอจะเป็นยังไง

ถ้าไม่มีผมคอยรับสาย

แล้วเธอจะรู้สึกยังไง

ถ้าแชทของเธอจะหนักซ้าย

ถ้าผมหายไปก็คงจะดี

เพราะว่าผมไม่ควรยืนตรงนี้

ไม่ต้องถามว่า

How can I sleep

How can I live

ไม่สามารถโทรได้ขณะนี้

แค่ปล่อยผมไป

ในโลกแห่งจินตนาการ

เธอช่วยปล่อยผมไป

ไม่ต้องมีใครมาตาม

เพราะว่าไม่ต้องการ

ให้ใครพยายามโทรหา

และผมไม่สนใจ

ถ้าเธอพยายามโทรมา

ก็ไม่อยากจะทำให้เธอต้องลำบากใจ

แยกย้ายกันไปดีกว่าไหม

ให้เธอไปตามทางของเธอ

ส่วนตัวผมก็มาซ่อมหัวใจ

ไม่ได้มีเจ้าชายหรือว่าสโนว์ไวท์

ไม่ได้มีเทียนหอมหรือว่ามีดอกไม้

And I don't know why

ว่าทำไมวันนี้ผมไม่รักเธอแล้ว

พรุ่งนี้เธอจะเป็นยังไง

ถ้าไม่มีผมคอยรับสาย

แล้วเธอจะรู้สึกยังไง

ถ้าแชทของเธอจะหนักซ้าย

ถ้าผมหายไปก็คงจะดี

เพราะว่าผมไม่ควรยืนตรงนี้

ไม่ต้องถามว่า

How can I sleep

How can I live

ไม่สามารถโทรได้ขณะนี้

ถ้าไม่ได้รักกันแล้วฉันก็คงต้องไป

ก็แค่ออกเดินทางไปดินแดนแสนไกล

ฉันไม่ได้ต้องการได้ความรักจากใคร

ความรักนั้นมันหน้าตาเป็นอย่างไร

ไม่อยากจะรู้เลย

ผมไม่มีเวลาให้สารภาพผิด

เพราะว่าสองลูกกะตายังมีภาพติด

ตอนที่เราเคยนอนกอดเคยนอนหอม

ผมขอโทษด้วยที่รักเรื่องสุขภาพจิต

ผมไม่ค่อยจะปกติเท่าไหร่เลยตอนนี้

สี่ห้องประตูใจผมค่อนข้างปิด

พยายามเคยให้เธอเกินร้อย

แต่สิ่งที่ผมได้รับกลับมา

มันไม่ถึงห้าสิบ

งั้นโอเคเอาอย่างนี้แยกทาง

อะไรที่หนักไปก็แค่วาง

ไม่เคยดีพอสำหรับใครหรอก

ไม่ได้ประชดผมแค่พาล

ขอให้ชีวิตเธอมีสุขและสำราญ

ไม่ต้องคอยปวดหัว

กับไอ้คนที่สันดาน

จากนี้เธอจะได้ไม่ต้องมีฉันตาม

โทรศัพท์กับหัวใจ

ตอนนี้ไร้ซึ่งสัญญาณ

พรุ่งนี้เธอจะเป็นยังไง

ถ้าไม่มีผมคอยรับสาย

แล้วเธอจะรู้สึกยังไง

ถ้าแชทของเธอจะหนักซ้าย

ถ้าผมหายไปก็คงจะดี

เพราะว่าผมไม่ควรยืนตรงนี้

ไม่ต้องถามว่า

How can I sleep

How can I live

ไม่สามารถโทรได้ขณะนี้

ผมแค่ต้องออกเดินทางออกเดินไป

ใช้เวลาเพื่อต้องต่อเติมใจ

หยิบไม้หยิบตะเกียง

เอามาก่อเพลิงไฟ

เพื่อบรรเทาบาดแผล

ที่มันถลอกเกินไป

แล้วยังมีอีกเรื่อง

ไม่เคยที่บอกเธอเลย

เอาอย่างนี้ก่อนเธอไป

ก็คือเอาจริงๆ

โคตรอยากกอดเธอเลย

แต่ผมก็ดันสมเพชตัวเอง

ที่ดันกระจอกเกินไป

และอย่างแรก

อยากขอโทษที่ผมทำให้สับสน

อย่างที่สองคือมีโลกที่สดใส

ไม่ต้องคอยถูกปนเปื้อน

หรือว่าเคลื่อนไปกับขม

อย่างที่สามคงเป็นเรื่องของเวลา

ปล่อยให้น้ำตาของผมไหลไปกับฝน

อย่างที่สี่เป็นหน้าที่ของชะตา

ช่วยนำพาให้เธอหายไปจากผม

พรุ่งนี้เธอจะเป็นยังไง

ถ้าไม่มีผมคอยรับสาย

แล้วเธอจะรู้สึกยังไง

ถ้าแชทของเธอจะหนักซ้าย

ถ้าผมหายไปก็คงจะดี

เพราะว่าผมไม่ควรจะยืนตรงนี้

ไม่ต้องถามว่า

How can I sleep

How can I leave

ไม่สามารถโทรได้ในขณะนี้

เธอไม่รักกันแล้วฉันก็คงต้องไป

ก็แค่ออกเดินทางไปดินแดนแสนไกล

ฉันไม่ได้ต้องการได้ความรักจากใคร

ความรักนะมันหน้าตาเป็นอย่างไร

ไม่อยากจะรู้เลย