สาวจำปา

ปีนี้ฝนดีแต่ไม่มีพี่ช่วยทำนา

พี่จากสาวชื่อจำปา

หนุ่มบ้านนาจึงกล้าหลอกกัน

พี่ทิ้งน้องไปเคยคิดบ้างไหมลูกพ่อกำนัน

น้องคิดถึงพี่บุญจันทร์

จนไม่ เอ็มอันทำให้ทำนา

สาวนาหลงคอยใจล่องลอยเมื่อยามฝนโปรย

ได้ยินฟ้าร้องโอดโอย

เหมือนถูกโบยด้วยไม้หาบกล้า

ปีนี้ฝนดีไงพี่ไม่ย้อนกลับมาทำนา

จะได้ขายข้าวแต่งสาวจำปา

ทำตามสัญญาก่อนที่จะไป

จั่งใด คือจั่งไลลืมถิ่ม ลืมถิ่ม

สาวอีสานบ้านท่ง

ละเด้พี่ชายเอ้ย

เอ้ยพี่บุญจันทร์บ่โค้ง

บ่คั่งละมากั้งละแกวเฮา

พี่จ๋า พี่จ๋า พี่ส่างกล้าเป็นก้าว

ลืมชู้เก่าแฟนเดิม

เคยส่งเสริมกันมาพี่ปล่อยจำปาให้ใจแป่ว

ใจแหลวย้อนวนชายแคมบ้าน

เก่าบ้าน พี่บุญจันทร์โหดสั่ง

ดอกคีงเจ้าบางเอย

ย่านแต่ตกพุ่มฮ้าง ย่านแต่ฮ้าง

ทั้งที่บ่ได้ดอกแต่งงาน

ละเจ้าผู้แก้มปั่นวัน

ลูกชายกำนันใจดำเด้

ปีนี้ฝนดีแต่ไม่มีพี่ทิดบุญจันทร์

จำปาร้องไห้ทุกวัน ฮักเป็นหมัน

เพราะแฟนห่างเห

ฝนมาฟ้าหม่นคนที่เรารักก็ช่างเกเร

สงสารตัวเองหลายเด้

แฟนไม่กลับมาจำปาปวดใจ

เหนื่อยหน่าย

แท้ละได๋ยาอ้ายบ่แลเหลียว

เฮียบุญจันคนเดียว

เฮ็ดให้นางโดนเย้ย ฝนเอ๋ย

เอ้ยฝนฟากซ่างมาตกดีซัง

เหมือนน้ำตาคนหลั่ง

สาวจำปาผิดหวัง

นั่งเฮ็ดหน้าซ้อยม้อย

ซ้อยม้อย น้ำตาย้อยอยู่วางโพน

ล่ะปานว่าน้ำล้นหลี่

ไหลลงลำเจ้าชีเอ้ยยย