ตะวันขึ้นที่อ่าวพังงา

ฉันนำหัวใจ

แขวนไว้ที่ต้นจำปูน

คืนที่ฟ้าอาดูร

ลมทะเลเปลี่ยวเหงา

ครั้งแรกเจอกัน

คืนนั้นสองเรา

ตรงที่หาดทรายขาว

เรือหางยาวเล่นผ่านไปมา

คืนที่หัวใจ

อ่อนไหวเหมือนไผ่ต้องลม

คืนที่ใจสุดตรม

ร้าวระบมหวั่นผวา

เพียงแค่พบพาน

นงคราญน้องหนึ่งตรึงตรา

ริมทะเลพังงา

ชุบชีวาให้ชีวิตใหม่

เรานั่งคุยกันคืนนั้นฟ้าใส

ได้ยินเสียงเต้นของหัวใจ

เคล้าเสียงทรายคลื่นสาดซัดมา

อดีตตรอมตรมขื่นขมหนักหนา

ได้น้ำใจเธอเข้ามา

ช่วยเยียวยารักษาแผลใจ

จึงฝากหัวใจ เอาไว้ที่อ่าวพังงา

คืนที่ดาวแจ่มฟ้า

ท้องนภาสดใส

เก็บความสุขสันต์

ตะวันขึ้นอยู่กลางใจ

ลมทะเลอ่อนไหว

รอเช้าวันใหม่ที่อ่าวพังงา

เรานั่งคุยกันคืนนั้นฟ้าใส

ได้ยินเสียงเต้นของหัวใจ

เคล้าเสียงทรายคลื่นสาดซัดมา

อดีตตรอมตรมขื่นขมหนักหนา

ได้น้ำใจเธอเข้ามา

ช่วยเยียวยารักษาแผลใจ

จึงฝากหัวใจเอาไว้ที่อ่าวพังงา

คืนที่ดาวแจ่มฟ้า

ท้องนภาสดใส

เก็บความสุขสันต์

ตะวันขึ้นอยู่กลางใจ

ลมทะเลอ่อนไหว

รอเช้าวันใหม่ที่อ่าวพังงา