ลูกสาวผู้การ

เกิดมาจน

ทุกข์เหลือทน

หนอ พลตํารวจ

เรื่องศักดิ์ศรีไม่มี โอ้อวด

พลตํารวจ

ผู้น้อย ด้อยขั้น

กลุ้มใจนัก

ผมหลงรัก

ลูกสาว นายพัน

เธอเดินผ่าน

ป้อมยาม ทุกวัน

เก็บไปฝันถึงจน งมงาย

แปลกจริงเออ

ผมรักเธอแล้ว ไม่กล้าบอก

พ่อเธอรู้ กลัวโดน ไล่ออก

กลัวโดนออก

เอาเสีย ง่ายง่าย

ได้ แต่ผวา

เรามีค่า แค่เพียง เม็ดทราย

บังอาจรัก ลูกสาว เจ้านาย

โชคจะร้ายแล้ว ซิหนอเรา

อยู่ป้อมยาม ได้แต่มอง

จ้องเธอ ทุกครา

เมื่อไหร่หนอเธอ จะผ่านมา

ได้เห็นหน้าพอให้ คลายเหงา

นั่งฝัน จนเพ้อ

โถนี่เธอ จะรู้หรือเปล่า

พลตํารวจ

ผู้น้อยอย่างเรา

หลงรักเจ้า

ลูกสาว ผู้การ

โปรดเมตตา

ผม เถิดหนา

ท่านผู้ กํากับ

เฝ้าครุ่นคิด

จนนอน ไม่หลับ

นอนไม่หลับ

เพราะความ ฟุ้งซ่าน

ไม่กล้าเผย ขอเป็นเขย

ของท่าน ผู้การ

เงินเดือนน้อย

ด้อยทั้ง การงาน

ไม่อาจ หาญ

ไปปอง ดอก ฟ้า

โปรดเมตตา

ผม เถิดหนา

ท่านผู้ กํากับ

เฝ้าครุ่นคิด

จนนอนไม่ หลับ

นอนไม่หลับ

เพราะความ ฟุ้งซ่าน

ไม่กล้าเผย ขอเป็นเขย

ของท่าน ผู้การ

เงินเดือนน้อย

ด้อยทั้ง การงาน

ไม่อาจ หาญ

ไปปอง ดอก ฟ้า