พลฯ สถาพร (ชีวิตบ้าน น.)

สถาพร เป็นพลทหาร

ต้องจากบ้านมารับใช้ชาติไทย

ยี่สิบปี ของลูกผู้ชาย

ถูกเรียกหมาย ไปคัดเกณฑ์ทหาร

จับใบแดง มาได้หนึ่งใบ

เค้าส่งให้ มาเข้าประจำการ

อยู่ทับเรือ นาวิกฯ อันโอฬาร

สังกัดฐานของกรมปืนใหญ่

อดทนฝึกฝน อยู่ทุกวัน

เช้าค่ำหัวใจไม่เคยหวั่นไหว

เหนื่อยกายอ่อนล้า สักเท่าใด

มีเพื่อน ฝึกเคียงข้างกาย ไม่ท้อ

ไม่เคยน้อยเนื้อ คิดต่ำใจ

เบี้ยเลี้ยง เงินเดือนที่มันดูน้อย

เกียรติและศักดิ์ศรี ไม่ต่ำต้อย

เต็มร้อย ที่ได้รับใช้ชาติไทย

ผ่านหกเดือนที่ได้ฝึกไป

เป็นดวงไฟของชายชาติทหาร

อยู่เวรยามนั่นได้ไม่นาน

ต้องพบพานสิ่งมาจูงใจ

จากกองร้อย เค้ามีข่าวดี

สมัครฟรีไปรับใช้บ้านนาย

สถาพรจึงดิ้นรนขวนขวาย

อยากไปอยู่สบายที่บ้าน น.

สิ่งที่ไม่คิด ไม่เคยฝัน

นายท่านให้มาเป็นคนรับใช้

กวาดบ้านถูบ้าน อยู่ร่ำไป

นี่หรือชีวิตของชายทหาร

ต้องเดินจูงหมาให้กับนาย

เก็บขี้เก็บเยี่ยวให้มันเนี้ยนะ

อุตส่าห์ฝึกฝน มาแทบตาย

สุดท้ายต้องมารับใช้บ้าน น.บ้านนาย

ผ่านหกเดือนที่ได้ฝึกไป

เป็นดวงไฟของชายชาติทหาร

อยู่เวรยามนั่นได้ไม่นาน

ต้องพบพานสิ่งมาจูงใจ

จากกองร้อย เค้ามีข่าวดี

สมัครฟรีไปรับใช้บ้านนาย

สถาพรจึงดิ้นรนขวนขวาย

อยากไปอยู่สบายที่บ้าน น.

สิ่งที่ไม่คิด ไม่เคยฝัน

นายท่านให้มาเป็นคนรับใช้

กวาดบ้านถูบ้าน อยู่ร่ำไป

นี่หรือชีวิตของชายทหาร

ต้องเดินจูงหมาให้กับนาย

เก็บขี้เก็บเยี่ยวให้มันเนี้ยนะ

อุตส่าห์ฝึกฝน มาแทบตาย

สุดท้ายต้องมารับใช้บ้าน น.

สิ่งที่ไม่คิด ไม่เคยฝัน

นายท่านให้มาเป็นคนรับใช้

กวาดบ้านถูบ้าน อยู่ร่ำไป

นี่หรือชีวิตของชายทหาร

ต้องเดินจูงหมาให้กับนาย

เก็บขี้เก็บเยี่ยวให้มันเนี้ยนะ

ขอกลับกองร้อยเถิดครับนาย

ให้ผมกลับไปรับใช้ชาติไทย เถิดนาย