ภาษาใจ

ยามเมื่อเราเจอกัน

เธอสบตาฉันเหมือนหนึ่งทักทาย

ทำให้ใจฉันหายรู้สึกคล้ายๆฉันมีปมด้อย

เราต้องจากกันไกล

เราต่างเศร้าใจเราต่างหลงคอย

คงด้วยบุญฉันน้อย

จึงปล่อยเธอคอยจนสายเกินไป

เจอะกันครั้งนี้ฉันมีความเศร้าฤทัย

ข่มอยู่ภายใน

หมดทางเผยใจให้เธอได้เห็น

ได้แต่มองตากัน

เธอสบตาฉัน ฉันก็คิดเป็น

ตาไม่อาจซ่อนเร้น

ทุกสิ่งที่เห็นนั่นแหละหัวใจ

เจอะกันครั้งนี้ฉันมีความเศร้าฤทัย

ข่มอยู่ภายใน

หมดทางเผยใจให้เธอได้เห็น

ได้แต่มองตากัน

เธอสบตาฉัน ฉันก็คิดเป็น

ตาไม่อาจซ่อนเร้น

ทุกสิ่งที่เห็นนั่นแหละหัวใจ