พรานล่อเนื้อ

เจ้ายักคิ้วให้พี่

เจ้ายิ้มในทีเหมือนเจ้าก็มีรักอารมณ์

ยั่วเรียมให้เหงามิใช่เจ้าชื่นชม

อกเรียมก็ตรมตรมเพราะคมตาเจ้า

เรียมพะวักพะวง

เรียมคิดทะนง

แล้วเรียมก็คงหลงตายเปล่า

ดังพรานล่อเนื้อเงื้อแล้วเล็งเพ่งเอา

ยั่วใจให้เมาเมาแล้วยิงนั้นแล

น้าวศรเล็งเพ่งเอาทุกสิ่ง

หากเจ้าหมายยิงก็ยิงซิแม่

ยิงอกเรียมสักแผล

เงื้อแล้วแม่อย่าแปรอย่าเปลี่ยนใจ

เรียมเจ็บช้ำอุรา

เจ้าเงื้อเจ้าง่า

แล้วเจ้าก็ล่าถอยทันใด

เจ็บปวดหนักหนาเงื้อแล้วราเลิกไป

ยิ่งเจ็บสิ่งใดไยมิยิงพี่เอย

เจ้ายักคิ้วให้พี่

เจ้ายิ้มในทีเหมือนเจ้าก็มีรักอารมณ์

ยั่วเรียมให้เหงามิใช่เจ้าชื่นชม

อกเรียมก็ตรมตรมเพราะคมตาเจ้า

เรียมพะวักพะวง

เรียมคิดทะนง

แล้วเรียมก็คงหลงตายเปล่า

ดังพรานล่อเนื้อเงื้อแล้วเล็งเพ่งเอา

ยั่วใจให้เมาเมาแล้วยิงนั้นแล

น้าวศรเล็งเพ่งเอาทุกสิ่ง

หากเจ้าหมายยิงก็ยิงซิแม่

ยิงอกเรียมสักแผล

เงื้อแล้วแม่อย่าแปรอย่าเปลี่ยนใจ

เรียมเจ็บช้ำอุรา

เจ้าเงื้อเจ้าง่า

แล้วเจ้าก็ล่าถอยทันใด

เจ็บปวดหนักหนาเงื้อแล้วราเลิกไป

ยิ่งเจ็บสิ่งใดไยมิยิงพี่เอย