กลิ่น

ฉันกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหล

คิดถึงแทบทนไม่ไหว

สายฝนก็เริ่มหลั่งไหล

ไม่รู้จะคิดถึงกันบ้างไหม

ปลอบตัวเองไม่เอาไม่ร้อง

คิดถึงกลางคืนไม่นอน

ฉันเขียนให้เธอเป็นกลอน

แต่เธอไม่ฟังมันยังไม่พร้อม

และฉันก็รู้ว่าเธอคง

ไปไม่กลับมา

ลมฝนเบาๆที่มันกระทบและผ่านตา

มองบนท้องฟ้าก็มีเมฆฝนที่บังหน้า

อยากให้เธอยืนอยู่ตรงนี้

ถ้าเธอคิดถึงก็กลับมา

ถ้าเธอคิดถึงก็กลับมานะ

ยังคงรอที่เดิมที่จากลา

เธอเหมือนกับฝนที่หลงฤดูมา

ไม่เคยลืมเธอซักที่ไม่ว่าจะกี่ฤดูการ

และเพลงของฉันก็มีเธอทุกอนูไรม์

เพราะตัวเธอไม่เคยหายไปไหน

ตั้งแต่ที่ฉันดูมา

ก็เพราะว่าตัวเธออยู่ในใจ

ถึงแม้เธอลอยไปไกล

ฉันอยากบอกุความรู้สีกส่ง

ใหัถึงเธอผ่านเสียงในไมค์

มันคงไม่เสียอะไร

แล้วเธอจะเถี่ยงทำไม

เธอลองไปรักสิ่งหนึ่งมากๆ

แล้วเธอต้องเสียมันไป

ตัวเธอจะทำน้ำเสียงยังไง

ฉันกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหล

คิดถึงแทบทนไม่ไหว

สายฝนก็เริ่มหลั่งไหล

ไม่รู้จะคิดถึงกันบ้างไหม

ปลอบตัวเองไม่เอาไม่ร้อง

คิดถึงกลางคืนไม่นอน

ฉันเขียนให้เธอเป็นกลอน

แต่เธอไม่ฟังมันยังไม่พร้อม

และฉันก็รู้ว่าเธอคงไปไม่กลับมา

ลมฝนเบาๆที่มันกระทบและผ่านตา

มองบนท้องฟ้า

ก็มีเมฆฝนที่บังหน้า

อยากให้เธอยืนอยู่ตรงนี้

ถ้าเธอคิดถึงก็กลับมา

ถ้าเธอคิดถึงก็กลับมานะ

ยังคงรอที่เดิมที่จากลา

ก็เพราะจริงๆฉันโมโห

หน้าตาของฉันมังคงโหล

วันๆฉันแม่งนั่งทำ

แต่เพลงฉันไม่ใช่ผู้ชายทรงโก๋

ให้ฉันใด้อยู่เป็นคนโอ๋

ฉันจะเทความทุกข์นั้นให้ลงโจ๋

ฉันจะดูแเล๋ทำความสะอาด

วันที่เธอเมาอวกไม่ลงโถ

แต่ว่าโอกาส

มันคงไม่เกิดกับฉันอีก

เพราะเรื่องทั้งหมด

ที่เกิดฉันขอยอมรับว่าฉันผิด

คิดถึงเรื่องราวของเรา

ในห้องของเธอบนชั้นสี่

อยากหัตัวเธอลองคิดอีกครั้ง

เธอลองมองมาที่ฉันสิ

ฉันจะไม่ทำอย่างนั้นอีก

ฉันกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหล

คิดถึงแทบทนไม่ไหว

สายฝนก็เริ่มหลั่งไหล

ไม่รู้จะคิดถึงกันบ้างไหม

ปลอบตัวเองไม่เอาไม่ร้อง

คิดถึงกลางคืนไม่นอน

ฉันเขียนให้เธอเป็นกลอน

แต่เธอไม่ฟังมันยังไม่พร้อม

และฉันก็รู้ว่าเธอคงไปไม่กลับมา

ลมฝนเบาๆที่มันกระทบและผ่านตา

มองบนท้องฟ้ก็มีเมฆฝนที่บังหน้า

อยากให้เธอยืนอยู่ตรงนี้

ถ้าเธอคิดถึงก็กลับมา

ถ้าเธอคิดถึงก็กลับมานะ

ยังคงรอที่เดิมที่จากลา