เย็นลมว่าว

เย็นยามเมื่อเย็นลมว่าว

ปัดลมร้อนผ่าว

เป่าลมที่หนาวไปสิ้น

ร่มเย็นทั่วทุกถิ่น

บนแผ่นดิน

สายลมรำเพยทั่วไป

เย็นเย็นเพราะลมโชยเฉื่อย

จิตใจหายเหนี่อย

ด้วยลมชโลมจิตใจ

ว่าวน้อยลอยลม

ฉันพลอยรื่นรมย์

ยิ่งชมยิ่งคิดไปได้

สายลมชื่นใจ

ว่าวลอยเหลิงไปเกลื่อนตา

ดูดูเหมือนว่าวเริงร่าย

จุฬาคว้าส่าย

ปักเป้าเจ้าย้ายเริงร่า

ยิ่งดูดูเหมือนว่า

เจ้าจุฬาคว้าไปไม่มีผ่อนเบา

หลงความคนองเพลินพล่าม

จิตใจเหิมห่าม

จู่โจมเพราะความโฉดเขลา

โฉบฉายพรายมา

เดี๋ยวเดียวจุฬา

กลับมาติดเหนียงปักเป้า

ฝืนดึงฉุดเอา

ยิ่งพันรัดเข้าแนบตัว

โอ้ความรักเราเหมือนว่าว

ว่าวลอยหาญห้าว

ดั่งคราวที่รักเกลือกกลั้ว

ไม่ดูดีหรือชั่ว

ใจมืดมัวเพราะรักพันพัวติดตรา

แม้ใครคนองลองเล่น

อวดดีถือเด่น

จะเป็นเหมือนเช่นจุฬา

ลุ่มหลงเริงใจ

หลงเข้าบ่วงไป

ก็ควรให้สมน้ำหน้า

ช้ำในอุรา

ต้องกินน้ำตาร่ำไป

แม้คนทนงเองเล่า

จัดเจนเสียเปล่า

ก็ยังโง่เขลาไปได้

พูดมาจริงหรือไม่

ใครต่อใคร

ช้ำใจตายไปมากครัน

ขอจงคนึงดูบ้าง

เล่ห์เหลี่ยมหลายอย่าง

ต้องตรองทุกทางให้ทัน

ว่าวเหลิงเริงลม

หลงต้องป่านคม

ขาดลอยหล่นผลอยไปนั่น

รักเราเช่นกัน

หมั่นคอยระวังเถิดเอย