ขี้เมา

ขี้เมา - บุ๊ค ศุภกาญจน์

อยู่กับตัวเองอยู่กับเสียงเพลง

อยู่ในอารมณ์ที่มันค้างคา

ในมุมเล็กๆกับห้วงเวลา

ในยามค่ำคืนที่ไม่มีผู้คน

มีเพลงเหงาๆกับเหล้าดีๆ

ขอโทษที่ผมเวลาไม่ค่อยมี

เพราะทุกๆวันก็เมาอยู่อย่างนี้

คงไม่กล้าบอกรักใคร

กลัวคุณได้กลิ่นที่มันไม่พึงประสงค์

กลัวคุณรังเกียจผู้ชายขี้เมาอย่างผม

ผมมันแค่ขี้เมาคนธรรมดา

คงไม่มีเวลาไปสนทนา

ไม่มีเวลาจะไปจีบใคร

เพราะผมยังเมาไม่สร่าง

คงจะดีกว่านี้ถ้ากรุณา

ให้คุณเดินหยิบแก้วโซดาเข้ามา

มันคงลงตัวถ้าผมได้รินเหล้า

ให้คุณดื่มเอาโชว์

คุยกันยาวๆทั้งเช้าถ้าเมา

แล้วคุณไม่ไหวผมจะได้พาไปนอน

ผมมันแค่ขี้เมาคนธรรมดา

คงไม่มีเวลาไปสนทนา

ไม่มีเวลาจะไปจีบใคร

เพราะผมยังเมาไม่สร่าง

คงจะดีกว่านี้ถ้ากรุณา

ให้คุณเดินหยิบแก้วโซดาเข้ามา

มันคงลงตัวถ้าผมได้รินเหล้า

ให้คุณดื่มเอาโชว์

คุยกันยาวๆทั้งเช้าถ้าเมา

แล้วคุณไม่ไหวผมจะได้พาไปนอน