กอดรูปจูบหมอน

กอดรูปจูบหมอน

หนาวใจรอนรอน

รักคอยอ้อนใจเรา

เงียบเหงาสาวไปไกลนา

เขาพาเหินกรุง

อับไอไฟฟุ้งห้องเย็น

โถเรานั้นเป็น

ดั้งกองซังข้าวเฝ้านา

ย่างมาหน้าฝน

พิรุณก็หล่นไหลซึบซาบอาบดิน

เฝ้าถวิลเห็นคนไกลตา

เหลียวมองท้องนา

น้ำตานางฟ้าพร่างพรม

โถเรานั้นตรมน้ำตามาถมท่วมใจ

หน้าฝนปีนี้

พี่คงไม่มีสาวเป็นเพื่อนดำนา

วาสนาน้อยจนเกินไป

หันมองหาใคร

เห็นเพียงคันไถเพื่อนทุย

โถทุยหนอทุย

เจ้าคงไม่รู้ข้าครวญ

กอดรูปจูบหมอน

เสียดายงามงอน

เนื้อทองสองก้อนนะซิ

ป่านฉะนี้เขาคงร่ำรวน

เสียนางเสียนวล

สาวเอยเจ้าหวนบ้านนา

โถมาน้องมา

มากินปลาร้าถ้วยเดิม