ลูกสาวผู้การ

เกิดมาจน

ทุกข์เหลือทน

หนอพลตํารวจ

เรื่องศักดิ์ศรี

ไม่มีโอ้อวด

พลตํารวจ

ผู้น้อยด้อยขั้น

กลุ้มใจนัก

ผมหลงรัก

ลูกสาวผู้การ

เธอเดินผ่าน

ป้อมยามทุกวัน

เก็บไปฝัน

ถึงจนงมงาย

แปลกจริงเออ

ผมรักเธอ

แล้วไม่กล้าบอก

พ่อเธอรู้

กลัวโดนไล่ออก

กลัวโดนออก

เอาเสียง่ายๆ

ได้แต่ผวา

เรามีค่าแค่

เพียงเม็ดทราย

บังอาจรัก

ลูกสาวเจ้านาย

โชคจะร้าย

แล้วซิหนอเรา

อยู่ป้อมยาม

ได้แต่มอง

จ้องเธอทุกครา

เมื่อไหร่หนอ

เธอจะผ่านมา

ได้เห็นหน้า

พอได้คลายเหงา

นั่งฝันจนเพ้อ

โธ่นี้เธอจะรู้หรือเปล่า

พลตํารวจ

ผู้น้อยอย่างเรา

หลงรักเจ้า

ลูกสาวผู้การ

โปรดเมตตา

ผมเถิดหนา

ท่านผู้กํากับ

เฝ้าครุ่นคิดจน

นอนไม่หลับ

นอนไม่หลับ

เพราะความฟุ่งซ่าน

ไม่กล้าเผย

ขอเป็นเขย

ของท่านผู้การ

เงินเดือนน้อย

ด้อยทั้งการงาน

ไม่อาจหาญ

ไปปองดอกฟ้า

โปรดเมตตา

ผมเถิดหนา

ท่านผู้กํากับ

เฝ้าครุ่นคิดจน

นอนไม่หลับ

นอนไม่หลับ

เพราะความฟุ่งซ่าน

ไม่กล้าเผย

ขอเป็นเขย

ของท่านผู้การ

เงินเดือนน้อย

ด้อยทั้งการงาน

ไม่อาจหาญ

ไปปองดอกฟ้า