บ่แม่นตั๋วบ่น้อ

บ่แม่นตั๋วบ่น้อ - ดอกอ้อ ทุ่งทอง (Dokor Thoongthong)

Written by：อำไพ มณีวงษ์

แม่นอีหลีบ่น้อ

คำอ้ายว่าบ่มีไผใจว่าง

บ่มีคนเดินเคียงข้าง

ในทุกเส้นทางว่างทุกห้องใจ

คนรูปหล่อหล่อ

อีหลีบ่น้อขาดคนรู้ใจ

อย่าตั๋วให้มักเด้ออ้าย

บ่ผิดกฎหมายจิตใจอย่าเผลอ

หมู่เขาเห็นอยู่เด้อ

ฮู้บ่มื้ออ้ายพาสาวกินข้าว

ผู้ใด๋กันน้อละเจ้า

คือเว้าใกล้ชิดติดกัน

กะพอสิฮู้ ว่าคงเป็นผู้สำคัญ

เลิกงานปากซอยเมื่อวาน

ยังเห็นคุยกันอยู่นั้นเด้อ้าย

น้องเซื่อบ่ได้

คืออ้ายเว้าง่ายเอาเหลือ

ยามพ้อนำเกี้ยวนำเวื้อ

ลายเสือนี้เซื่อบ่ได้

แนวบ่เห็นนำ

กะจักเซื่อได้ส่ำใด๋

พิสูจน์ได้บ่น้อใจ

ถ้าบ่มีไผมั่นในคำเว้า

บ่แม่นตั๋วบ่น้อ ให้หลงคิดต่อคนใจบ่ว่าง

กลัววนเดินบนเส้นทาง

เทียวขอเพลงฟังหลงฮักแฟนเขา

ฮักแล้วย่านช้ำ

ย้อนคิดนำคนโสดชั่วคราว

อย่าตั๋วกันเด้อผู้บ่าว

หลูโตนผู้สาวจั๊กหน่อยแหน่อ้าย

น้องเซื่อบ่ได้

คืออ้ายเว้าง่ายเอาเหลือ

ยามพ้อนำเกี้ยวนำเวื้อ

ลายเสือนี้เซื่อบ่ได้

แนวบ่เห็นนำ

กะจักเซื่อได้ส่ำใด๋

พิสูจน์ได้บ่น้อใจ

ถ้าบ่มีไผมั่นในคำเว้า

บ่แม่นตั๋วบ่น้อ ให้หลงคิดต่อคนใจบ่ว่าง

กลัววนเดินบนเส้นทาง

เทียวขอเพลงฟังหลงฮักแฟนเขา

ฮักแล้วย่านช้ำ

ย้อนคิดนำคนโสดชั่วคราว

อย่าตั๋วกันเด้อผู้บ่าว

หลูโตนผู้สาวจั๊กหน่อยแหน่อ้าย