เอื้อมไม่ถึง

เอื้อมไม่ถึง (Ueam Mai Thueng) - นครินทร์ กิ่งศักดิ์ (Nakarin Kingsak)

Written by：Nakarin Kingsak

มองทะเล

มีแสงจันทร์นวลยวนใจ

แล้วทำไมคืนนี้ไม่มีเธอ

จันทร์เป็นใจ

ทอแสงรำไรลงมา

ล้ำคุณค่ากับผิวน้ำทะเล

ที่ใครใครว่าจันทร์อยู่สูง

สูงขึ้นไปไกลจนลับตา

ยังส่องแสงลงมาได้

เธอเป็นคนอยู่บนที่สูง

สูงซะจนมีคนท้อใจ

จนต้องร้องไห้

ไกลเหลือเกิน เธอ

เอื้อมไปก็ไม่ถึง

เพียงในความคิดคำนึง

คงเป็นที่ซึ่งได้มีเธอ

จันทร์ทะเล

คงสร้างความงามเกินไป

ฉันจึงได้หลงไหลจนลืมตัว

มัวละเมอก็เพ้อกันไปคนเดียว

เธอไม่เกี่ยว ไม่เห็นไม่เข้าใจ

ที่ใครใครว่าจันทร์อยู่สูง

สูงขึ้นไปไกลจนลับตา

ยังส่องแสงลงมาได้

เธอเป็นคนอยู่บนที่สูง

สูงซะจนมีคนท้อใจ

จนต้องร้องไห้

ไกลเหลือเกิน เธอ

เอื้อมไปก็ไม่ถึง

เพียงในความคิดคำนึง

คงเป็นที่ซึ่งได้มีเธอ